له یادی کۆچی دوای مامۆستا ئهحمهد کاکه مهحمود دا
ئیبراھیم مهردۆخی - 2009/02/08
ئهی مامۆستای ھێژا و تێکۆشهر و چالاک، ئهی زانای خواناس و دڵپاک، که ھهواڵی کۆچی دوایت گهیشته لام، تهم و خهم و پهژارهیهکی چڕوپڕ، دڵ و دهرونمی داگیر کرد، کهوتمه دهریای بیرێکی قوڵ، ئهڵقه ئهڵقه فلیمی ژیانت، به پێش چاومدا تێپهڕی، وهکو بهڕهزا و سوره ھهڵاڵه و شهوبۆ، له شاخی سورێنداروای، وهکو تاڤگهی زهڵم و چۆمی ئهحمهد ئاوا و، جۆگهی دهلێن، پێ به پێ له «ئیڵانپێ»وه رژایته دهشتی بهھهشتی شارهزور.
له حوجرهکانی خورماڵ و شاری ھهڵهبجهی شهھیددا و، کوێ و کوێی دیکه، له خزمهت مامۆستایانی، زانا و خواناس و بهڕێزدا چۆکت دادا، ماندونهناسانه دهستت دایه فێربوونی زانیاری و ئهخلاق و ئاکاری پهسهند.
رۆژ له دوای رۆژ گهشهت کرد و مێشک و بیرت کرایهوه، وهکوو بهژن و باڵای بهرزت، له زۆرینهی بوارهکاندا، له ئاستێکی بهرزدا بوی.
له شهستهکاندا بوو له سلێمانیدا بوم، ناوی ناوازهییتم بیست، پاش ماوهیهک چاوم به بهژن و باڵا و ئاکاره جوانهکانتا ھهڵھات. تامهزرۆ بوم له نزیکهوه وهکوو دۆستێکی خۆشهویست یهکتری بناسین. خودانهکهوت به دڵمهوه و ئهو ھهڵهشی بۆ رهخساندم.
به جم و جوڵ و بزوتنهوه و گفت و لفت و پهیڤینتدا، ئاسۆیهکی بڵهند له نێو چاوانتهوه بهدی دهکرا، داھاتوش ئهمهی چهسپاند و سوپاس بۆ خودا بوی به کهسایهتیهکی بهرز و بڵند و تێکۆشهر و ماندونهناس.
پاش بڕینی پلهی بهرزی بیرو ھهزر و، وهرگرتنی بڕوانامهی زانست له زانستگاکاندا، وهکو زانا و بانگ خوازێکی دڵسۆز و کارامه و لێ زان، له ھهموو چهمک و بوارهکانی ژیاندا دهستت دایه بانگهواز و، ماندونهناسانه چاکی چالاکیت بۆ بهلادا کرد، به ووتار و پهیڤین و نووسین و کردار، گهل و ھۆزهکهت راچڵهکاند. تێتگهیاندن که ئیسلام ئایینی پیرۆزی خودایه، ھهر گهل و ھۆز و مرۆڤێک ئهو رچه و رێبازه بگرێت، سهربهرزی ھهردوو دنیایه، سهر بۆ ھیچ زلھێز و مل ھوڕێک نهوی ناکا، به ھیچ ستهمکار و زۆردارێک گوێ نادا، بێجگه له خودا ھیچ کهسێکی تر ناپهرسێ، له ھهڕهشه و گوڕهشهی ھیچ کهس ناترسێ.
ئهی مامۆستای ئاگا و رۆشنبیر و زانا! له راستیدا به باشی خهڵکت تێگهیاند، بۆت باس کردن، دین و ژین دوو ئهڵقهن له یهک ھهڵپێکراون، به بێ یهکتر ناتهواون، نابێ دیندار تهنیا له جهغزی مزگهوتدا بخولێتهوه و، گوێ نهدا به دهوروپشتی و بێ ئاگا بێ له دهرهوه، دهبێ وهک شهم بتوێتهوه بۆ گهل و بۆ نیشتمانی، پاسهوان بێ بۆ بیروبڕوا و ئیمانی، لهسهر مافی زهوت کراوی گهل و ھۆزی پێداگر بێ، له پێناو ئهم چالاکی و تێکۆشانهدا خۆڕاگر بێ، ئهمانه و چهندین راستهقینهی ترت به خهڵک گهیاند، به ھهوێنی خوداپهرهستی بیروبڕوایانت مهیاند.
لهم بوارهدا ھهر تهنیا قسه و بانگهشه و راگهیاندنی رووت نهبوو، بهڵکوو به کردهوه و ھهڵویست، به دژایهتی لهگهڵ نهیاران و داگیرکهرانی نیشتمانهکهتدھهمووی ئهمانهت چهسپاند و مۆرت کرد، له ئهنجامدا بوی به یهکێک له یهکهمین دانهری بهردی بناغهی، رابوون و بزوتنهوه و بێداری ئیسلامیش، له پێناو ئهم ھهق و مافهرهوایهشدا، له زێدی خۆت ئاواره کرای، چهندین کۆچهڵکۆچ و، شاره و شار و گونداوگوند و شاخهوشاخ بهرداوبهردیشت کرد.
مامۆستا گیان! ئهوهی توانیت و پێت کرا و، به چاک و پاک و راستهقینهت دهزانی ھهوڵت بۆدا، من نامهوێ وهک سوفیلکهیهکی ساویلکه، بهرهو لوتکهی چاکی و پاکی مهعسومییهت سهرت بخهم، ھهڵه و لاوازیهکانت بۆ پاساو بدهم. چوونکه بێجگه له خودا ھهموو کهس لاوازه و ھهڵه دهکا. بهڵکوو له کۆتاییا دهڵێم: ئهی پهروهردگار! له پێناو ئهم ھهوڵ و چالاکی و تێکۆشانهیدا پاداشی باشی بدهرهوه، گهر ھهڵه و لاوازیشی ھهیه قهڵهمی لێبوردنی خۆت، بێنه بهسهر ھهڵه و لاوازیهکانیدا، وهرگێڕانی ئهو قورئانه پیرۆزهی خۆت که چاکترین چالاکی رۆژانی کۆتایی ژیانی بوو، بیکه به تکاکار بۆ بهرزبوونهوهی پلهی. لهگهڵ پێغهمبهران و راستگۆیان و شهھیدان و چاکانیشدا لهبارهگا ی خۆتا کۆیان بکهرهوه، بهھ بهھ چهند ھاوهڵ و رهفێقێکی چاکن.
نويسنده: منصوره مدرس
ياد نیکی که امروزه از Pulitzer به جای مانده بخاطر عجين شدن نامش با معتبرترین جایزه روزنامهنگاری آمریکاست. اما هنوز بسیاری از مورخان صلاحیت این جایزه را بخاطر گزارشهای جنجال بر انگیز و بدون مسُولیت او زیر سوال میبرند. نام او بسیاری از اوقات یادآور کتابهای William Randolph Hearst است، کالیفرنیاییای که کنترل روزنامه Journal را در سال 1895 در دست گرفت...
ادامه مطلب
يك ميز گرد درباره روزنامهنگاري زرد
دكترهادي خانيكي و دكتر آشنا از ديدگاه آكادميك موضوع را بررسي كردند و جناب كاشيگر به لحاظ تجربه و شناخت و به ويژه با تسلط بر ادبيات و ژورناليسم فرانسه،در كنار آن دو بحث را ادامه داد.
دكترآشنا:
مشكل خيلي كوچكي وجود دارد،آن هم اينكه ما از اسم شروع ميكنيم و به تعريف ميرسيم. آنچه راكه به عنوان yellow press مطرح شده به دوشكل كتا ب يا گفتار به دست ما رسيده و ماحالا قصد تطبيق و بررسي آن را در محيط خودمان داريم.
از اين رو معتقدم ابتدا تعريف خود را از اين مفهوم پيدا كنيم وبعدمي توانيم آن را به هر هرنامي كه مايل هستيم بنامبم: زرد،آبي، سبز ويا هر رنگ ديگري.
من ميگويم اگر مطبوعهاي «تيراژ» را به اولويت اول خود تبديل كند...
ادامه مطلب