• * رد الشيعة على القرضاوي.. ومستقبل التقريب
• * أهل السنة يدافعون عن الشيعة ... والشيعة يشتمون إمام أهل السنة !!
• * البعد المنهجي في مواقف الإمام القرضاوي
• * بيان تضامن حزب النهضة العربي الأحوازي مع القرضاوي
• * هجوم طهران على القرضاوي بغطاء أمريكي
• * از ماست که بر ماست - بيم برخواستن آتش فتنه طایفه‌اى از سخنان القرضاوی
• * المجمع العالمی لاهل البیت (ع) ینتقد تصریحات القرضاوی
• * القرضاوی أعطى لأمریکا فرصة لفتنة بین السنة
• * آیت‌الله ‌العظمی جعفر سبحانی، از مراجع عظام شیعه، در نامه‌ای سرگشاده به شیخ یوسف القرضاوی، رئیس اتحادیه جهانی علمای مسلمان، به اتهامات او علیه شیعیان پاسخ گفت.
• * عناق حار بين القرضاوي ومستشار خامنئي في افتتاح مؤتمر القدس و«القومي لحقوق الإنسان» يطالب بإغلاق ملف الخلاف بين السنة والشيعة
• * «العوا» ينفي تعيين رئيس جديد للاتحاد العالمي لعلماء المسلمين بدلاً من القرضاوي
• * كل هذا «التعصب»
• * القرضاوي يجدد التمسك بموقفه من الشيعة ويقول لـ«المصري اليوم» : لن أغضب الله لأرضي الناس
• * القرضاوي لـ«المصري اليوم».. وللمرة الثالثة: موقفي من الشيعة لم يتغير.. ولن يتغير
• * القرضاوي لـ «القاهرة اليوم»: القرآن والصحابة ونشر المذاهب خطوط حمراء في الحوار مع الشيعة
• * الشيخ القرضاوي يتحدث مجددًا لـ «المصري اليوم»: أخشي من فُرقة المسلمين.. لكن خشيتي أكبر من الحروب والفتن الكبري
• *

القرضاوي: موقفي من الشيعة لم يتغير.. ولن يتغير

 موقع القرضاوی
 
موقع القرضاوي/13-10-2008

حوار/ رانيا بدوي   

في هذا الحوار أكد العلامة الدكتور يوسف القرضاوي - رئيس الاتحاد العالمي لعلماء المسلمين – موقفه من الشيعة، وأجاب عن مجموعة من التساؤلات حول ما شهدته الساحة الإسلامية في الأيام السابقة من جدل حول هذه المسألة...       

* هل مازلت مصراً علي الموقف نفسه، أم أنك ستعيد النظر فيما قلت عن الشيعة وعن المد الشيعي، خاصة بعد كل هذا الهجوم عليك من قبل بعض الشيعة بل وبعض السنة؟

- نعم، مصر علي موقفي ولن أغيره، لأنني مؤمن بما قلت، ولا سبيل لتبديل رأيي، ولن أغضب الله لأرضي الناس.

* لكن البعض يقول إنه لا يوجد مد شيعي، وإنك بالغت في الأمر؟

- ليس مبالغة، والدليل أنهم أنفسهم اعترفوا به.. ارجعي إلي بيان وكالة «مهر» الإيرانية، التي ردت علي معترضة علي ما قلت، ستجدينها تقول: «إن هذا المد من معجزات آل البيت»، أي أنهم لم ينكروا هذا المد،

بل ونسبوه إلي معجزات «آل البيت»، حتي آية الله تسخيري اعترض علي لفظ «تبشير» شيعي، وأراد أن يتم استخدام كلمة تبليغ، وهذا يعني أنه اعترض علي اللفظ ولم يعترض علي مضمون ما قلت من سعي قوي ومد شيعي.

ومن نظر إلي البلاد السنية الخالصة التي لم يكن فيها أي وجود شيعي من قبل، مثل: مصر والسودان وليبيا وتونس والجزائر والمغرب، وجد فيها ناساً يعلنون عن تشيعهم، ويدعون إليه، وهذا دليل من الواقع.

* بماذا تفسر نقد أصدقائك لك ولما قلت، فقد كتب فهمي هويدي مقالاً بعنوان: «أخطأت يا مولانا!» وتضامن معه في الرأي الدكتور سليم العوا والمستشار طارق البشري وغيرهما؟!

- آسف لهذا جداً.. فهم أصدقاء لي، ولكنهم مفتونون بثورة إيران ومنجزاتها، وقرأوا الدين في ضوء السياسة.. والفتنة إذا لبست بعض الناس أعمت أعينهم عن رؤية الحقيقة مجردة، والتبست عليهم الأصول بالفروع، ولم يجدوا فرقاناً يميزون به بين المتشابهات، فيقعون في أخطاء فاضحة،

ولهذا كان من الدعاء المأثور: «اللهم أرنا الحق حقاً وارزقنا اتباعه، وأرنا الباطل باطلاً وارزقنا اجتنابه»، وقولهم: «اللهم أعذنا من الفتن، ما ظهر منها وما بطن».

ومن العجيب أن المفتون يقع في الخطأ ويري غيره هو المخطئ، كما رأينا أهل الأهواء من الخوارج والمعتزلة والمرجئة والشيعة يرون أن أهل السنة هم المبطلون، وأنهم علي الحق الكامل!

وحين تنقشع الفتنة تزول الغشاوة من فوق الأعين، وعندئذ تُري الأمور علي حقيقتها.

* اتهمك البعض بأنك تثير الفتنة بين الأمة الإسلامية بعد سنوات من محاولة التقريب التي كنت أشد المؤمنين بها؟

- بالعكس، أنا أحمي الأمة الإسلامية من فتنة أكبر وحرب كبري، فما يجري في العراق من فتنة وقتل للسنة من قبل الشيعة، ودخول حزب الله بالسلاح إلي بيروت وإطلاق النار علي السنة في الشوارع في أحداث لبنان الأخيرة، وما يجري في اليمن وتشييعهم لمجموعة من الزيدية، وهم شيعة أصلا، ولكن كانوا معتدلين من قبل، لذا أحاول أن أقي باقي المجتمعات السنية من حمي الصراع والتقاتل، إذا ما دخلها الشيعة.

* أحد الكتاب في مقاله ألقي باللوم عليك وحملك مسؤولية التفجيرات التي حدثت في الحسينية مؤخراً في العراق؟

- هذا كلام فارغ، فالاغتيالات في العراق حدثت وتكررت مرة واثنتين وعشر ومائة، ولاتزال تحدث يومياً في العراق، فلماذا الآن ينسبونها لي؟!

* يقولون إن الأمور كانت قد هدأت مؤخراً في العراق، وإن تصريحاتك جاءت لتؤجج الموقف وتجعل السنة يتورطون في تفجيرات ضد الشيعة؟

- غير صحيح، لأن الاغتيالات والفتنة في العراق لم تنته.. وهذا ما أخاف منه، أن ينتقل ما في العراق إلي الدول المقفلة علي السنة، ووقتها ستكون المصيبة كبيرة.

* هل فعلاً يتم تحضير مهرجان لمناصرتك في الدوحة؟

- لا ليس مهرجاناً لمناصرتي، إنما هو دعوة لمجلس أمناء الاتحاد العالمي لعلماء المسلمين والذي كان مقررًا عقده في بيروت، إلا أنه تغير وتقرر عقده في قطر، وبالطبع سنطرح فيه عدداً من الأمور التي تهم المسلمين، وسنتطرق بالطبع لموضوع المد الشيعي الذي طرحته لنتخذ فيه قراراً.

* ولماذا يتم الترويج له على أنه مهرجان للمناصرة وتأييد لك، ومن قام بهذا؟

- لا أعرف.

* ماذا لو أن الطرف الشيعي لم يتوقف عن ممارساته واستمر فيها من مد واختراق.. هل ستعلن توقف تقريب المذاهب؟

- بكل تأكيد.. فلو استمروا في ممارساتهم ولم يتراجعوا عنها بوضوح، سأعلن التوقف عن مشاركتي في التقريب بين المذاهب، لأنه في هذه الحالة سيكون لا معني له.. فأنا أري أن التقريب الآن علي المحك، وقد أعلنت ذلك في مؤتمر الدوحة يناير ٢٠٠٧م، إذا لم يتوقفوا عن اختراق البلاد السنية.

* ما رد فضيلتكم على ما قالته وكالة أنباء «إباء» عن أن سبب ما صرحت به عن الشيعة يأتي نتيجة غضب شخصي بسبب تشيع ابنك عبدالرحمن؟

- هذا كلام فارغ لا أساس له من الصحة، يحاولون به الابتعاد عن الموضوع الأصلي، وقد أعلنت موقفي بصراحة في مؤتمر الدوحة الذي أشرت إليه، وقد غضبوا من موقفي، وأعلنوا علي الحرب من يومها، وسموني (الشيخ الطائفي)، وما كنت يوماً - ولن أكون - طائفياً، أنا للأمة كلها.

حقيقي ابني عبدالرحمن من أشد المعجبين بحسن نصرالله كنموذج للمقاومة، وقد دعوه إلي الجنوب أكثر من مرة، وأصدر ديواناً أهداه إلي المقاومة، ولكن هذا لا يعني أنه تشيع، فالدكتور عبدالمنعم أبوالفتوح، والدكتورة هبة رؤوف وغيرهما زاروا الجنوب، وأشادوا بالمقاومة، فهل يعني هذا أنهم تشيعوا؟ ابني علي المذهب السني وما يقولونه افتراء، على أني أقول: إن كل أبناء السنة أبنائي وفلذات أكبادي، وفتنة أي واحد منهم عن عقيدته تؤلمني وتقلقني كابني من صلبي تماماً.

* فضيلة الدكتور.. هل تعادي الشيعة؟

- أنا لا أعادي أحداً رضي بالله تعالي ربا، وبالإسلام دينا، وبمحمد نبياً ورسولا، وبالقرآن إماماً ومنهاجًا، وصلى إلى القبلة، ولكني أقاوم بلساني وقلمي وجهدي كل من يحاول فتنة أبناء السنة عن عقيدتهم، لأني أعتبرهم الفرقة الناجية، والممثلة للاتجاه الحق بين المختلفين من أبناء الأمة.

ومن فضل الله تعالي ورحمته أن الحديث الذي ذكر افتراق الأمة إلى ثلاث وسبعين فرقة كلها في النار إلا واحدة، نسب جميع الفرق إلي الأمة، حين قال: «ستفترق أمتي». ولهذا لا أحكم بالكفر علي هذه الفرق، إلا بيقين لا يحتمل الشك، وهذا ما تعلمناه من الإسلام. «.... ربنا اغفر لنا ولإخواننا الذين سبقونا بالإيمان ولا تجعل في قلوبنا غلاً للذين آمنوا ربنا إنك رؤوف رحيم». (الحشر: ١٠).

____________

- نقلا عن صحيفة المصري اليوم 12-10-2008. بتصرف
 

 حق با كيست؟

ع – سلیمی . عضو مجمع عمومی اتحاد علمای مسلمین

منبع:صلاح الدین نت

پاسخ به هتاکی های حسن  هانی زاده کارشناس امور بین الملل خبرگزاری(مهر) نسبت به استاد یوسف قرضاوی

بسم الله الرحمن الرحيم

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا (70) يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا» ( الأحزاب71)

« اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد از خدا پروا كنيد و سنجيده  و صحيح  سخن  بگوييد (70)  تا خدا اعمال شما را اصلاح  كند و گناهانتان را بيامرزد. هر كس  از خدا و پيامبرش  فرمانبرداري نمايد، قطعا به پيروزي و رستگارى بزرگى دست پیدا كرده است.(71)»

همانگونه که مستحضرید مدتی پیش دکتریوسف قرضاوی ريیس (اتحاد جهانی علمای مسلمان) در مصاحبه ای با روزنامه مصری "الیوم" درارتباط با  تبلیغات مذهبی  شیعیان در بین صوفیان اهل سنت ومذمت وجود بدعت - به معنی افزودن و کاستن از اصول و مبانی شریعت، در میان شیعه و اهل سنت-  اظهاراتی داشتند و بر خلاف افراطی های معتقد به کفر و شرکشان، به صراحت  شیعیان را درعین وجود بدعت اعتقادی و عملی اهل ایمان و مسلمان برشمردند...

بررسی مشکلات حوزه‌ها و روحانیت اهل سنّت کرد-عبدالعزیز مولودی

منبع: اصلاح

عبدالعزیز مولودی

احساس ضرورت اصلاح ساختارهای موجود کشور در سالهای اخیر و نیاز به‌ تغییرات اجتماعی بیشتر جهت گسترش جامعه‌ی مدنی و نهادهای آن، واقعیت عینی جامعه‌ در حال گذر ایران است. اگر چه این نیاز نه تنها برای محافظه‌کاران و لایه‌های قدرتمند حامی آنها قابل درک نبوده، حتی در برابر آن بسیار مقاومت هم کرده‌اند که ...

بیانیه جماعت دعوت و اصلاح ایران در خصوص اظهارات اخیر دكتر یوسف قرضاوی و واكنش‌های پیرامون آن

دکتر یوسف قرضاوی از علمای برجسته معاصر است که همواره به عنوان مروّج مدارا و تسامح دینی و مذهبی در میان مسلمانان شناخته شده است. آثار مکتوب ایشان، بیانگر منش، شخصیت و اندیشه‌های وی است و تلاش برای تقریب و همکاری پیروان مذاهب اسلامی در سال های گذشته، با نام ایشان تداعی می گردد.

این متفکر گرانقدر که از نمادهای بیداری اسلامی معاصر است، در جایگاه یک فقیه آگاه و ملتزم به درک اولویت‌ها، همواره در عرصه دفاع از مصالح امت اسلامی و تمدن با شکوه آن حضور فعال داشته است؛ التزام دکتر قرضاوی به مشی وحدت و تقریب، علاوه بر قناعت های فکری، اعتقادی و عقلانی شخصی، ریشه در مبانی اندیشگی مکتب فکری وی دارد، که امروزه مدرسه فکری وسطیت نام گرفته و خود ایشان از محورهای قابل احترام و بسیار تأثیرگذار آن است.

اخیرا فراز کوتاهی از مصاحبه ایشان با روزنامه "المصری الیوم"، که متناسب با گفتمان چند دهه اخیر ایشان نبود، واکنش‌های متفاوتی را در بین بعضی از شخصیت‌های شیعه و سنی در داخل و خارج از کشور به دنبال داشت.

جماعت دعوت و اصلاح ایران لازم می داند، بعد از فرونشستن دوره واکنش‌های حاد و در فضایی خارج از تنش و تعصب، موارد ذیل را در این خصوص به اطلاع افکار عمومی برساند:

1-      تفاوت برداشت از متون دینی امری طبیعی است و باید اذعان کرد که برخی از این تفاوت ها، سبب اختلافاتی در ابعاد کلامی، اعتقادی، تاریخی و فقهی میان پیروان مذاهب اسلامی گشته و بعضاً در بستر تاریخ و در یک روند نامطلوب تراکم یافته و رنگ کینه به خود گرفته اند. باید همگان توجه داشته باشند كه حل و فصل این گونه قضایا – به فرض امکان- از ظرفیت یک مصاحبه و یا سخنرانی خارج است و تحقق این مهم تنها با همفکری علما و روشنفکران فریقین، و در فضایی آکنده از رواداری و تسامح قابل تصور است. از این زاویه، ما اساساً با ورود رسانه ای استاد قرضاوی به این حوزه موافق نیستیم و معتقدیم ادامه واکنش های رسانه‌ای نیز، تنها به رادیکال شدن فضا کمک می‌کند و ظرفیت‌های تفاهم و تعامل منطقی را، به‌ویژه در وضعیت كنونی منطقه، با تهدید جدی مواجه می‌سازد.

2-      شأن دکتر یوسف قرضاوی، با همه فضل، دانش، خدمات ارزنده و سوابق ماندگار، یک شأن بشری است و همانند همه ابنای بشر -غیر از انبیای عظام صلوات الله و سلامه علیهم اجمعین - قابل نقد و دیدگاه‌هایشان قابل ردّ یا قبول است. ما ضمن استقبال از هرگونه نقد علمی و دلسوزانه، با واکنش‌های خارج از دایره نزاکت و حاوی تهمت‌های ناروا به ساحت این عالم ربّانی مخالف هستیم و همگان را به رعایت معیارهای گفتمان علمی و اخلاقی به مثابه یک رویّه قابل احترام در نقد اندیشه‌ها دعوت می‌كنیم.

3-      آنچه امروز مسلمانان بیش از هر زمان دیگر به آن نیاز دارند، احیای اخلاقیاتی است که مبنای اولیه تمدن اسلامی بوده و دمیدن روح تسامح و بردباری به آن برای تجربه دوره دیگری از شکوفایی فرهنگی در میان مسلمانان ضرورت مضاعف یافته است. بدیهی است این امر مستلزم اراده قوی و رفتار صادقانه و پرهیز از مشی تعصب‌آمیز از جانب پیروان مذاهب اسلامی است.

4-      به اعتقاد ما، اتحادیه جهانی علمای مسلمان، كه از ابتكارات گرانقدر دكتر قرضاوی به شمار می‌رود و گرایش‌های مختلف فقهی و فكری دنیای اسلام را در بر می‌گیرد، از ظرفیت‌های لازم برای پیگیری مسایل‌ مهم جهان اسلام برخوردار است. امیدواریم با تلاش، ژرف‌اندیشی و سعه صدر همه بزرگان،‌ مشكلات و قضایای امت اسلامی، در نهایت  حكمت و دلسوزی معالجه گردد.

جماعت دعوت و اصلاح ایران

19/7/1387

منبع: اصلاح

آیا سخنان دکتر قرضاوی تفرقه انگیز است

یا پایمال نمودن حقوق اهل سنت در ایران؟!

      
ابراهیم مردوخی
  
                                              
همچنانکه  مستحضر هستید روزنامه "المصری الیوم" مصاحبه ای که با استاد دکتر قرضاوی انجام داده بود را منتشر ساخت و  استاد قرضاوی در آن مصاحبه، ضمن پاسخ، در رابطه با شیعه و مذهبشان گفته بود:
"من همانند تندروها آن ها را تکفیر نمی کنم و معتقدم آن ها مسلمان هستند اما آن ها را مبتدع میدانم و قبلا ایشان را از دو امر خطیر برحذر داشته ام، که بسیاری از اهل تشیع به آن می پردازند، اولی : لعن وسب صحابه رسول و دومی تلاش در گسترش و نشر مذهب شیعه در بین اهل سنت. مخصوصا دراین راستا نیرو های آزموده وثروت های  کلان میلیونی بلکه میلیاردی اختصاص داده اند. "
خبرگزاری( مهر) ایران در مورخه  13 رمضان  1429مطابق با 13/6/ 1387 دراین رابطه تهاجم شدیدی را علیه استاد قرضاوی راه انداخت و  تحت عنوان :" قرضاوی و سخنان فرقه گرایانه اش" الفاظ و عباراتی را از این قبیل به رشته تحریر درآورد بود:
" این سخنان را قبلا کشیش ها می گفتند و قرضاوی به نمایندگی از طرف یهودیت و فراماسونها به  این سخنان می پردازد و  او با چنین  اظهاراتی به فرقه گرایی های دوران جاهلیت بر می گردد . واز سخنانش نفاق و دروغ پردازی می درخشد " 
خبرگزاری مذبوردر این رابطه،  کنترل خود را از دست داده و از هرگونه اتهام و بر چسب های غیر اخلاقی و بی اساس دریغ نورزیده بود که الحق چنین برخورد و عملکردی در شأن یک خبرگزاری نیست  و با حرفه مقدس خبرنگاری درتضاد کامل میباشد.
از همه این ها عجیب تر وغیرمنتظره تر،  اظهارات آیت الله محمد علی تسخیری و شیخ محمدحسین فضل الله دراین رابطه می باشد، که با تعابیر دیگر و ادبیات آنچنانی، خود را دراین قضیه با   خبرگزاری" مهر" همسو نموده و محتوای عبارات  و منویات کینه توزانه  خبرگزاری مذبور را مورد تایید وتصدیق قرار داده بودند!
 با اینکه  ایشان با سابقه طولانی و دوستی و رفاقتی که با استاد قرضاوی داشته و دارند و با شناخت کامل و آگاهی تمامی که از اخلاص و دیدگاه ها و سوابق و تلاش ایشان در راستای وحدت اسلامی و اصرار و پافشاری بر اخوت و برادری محبت و دوستی میان مسلمانان و  برخوردشان  در جهت مبارزه با تندروی و تعصب و طایفه گری و فرقه گرایی و عنف  و خشونت از ایشان داشته اند و  نیک می دانند که استاد قرضاوی در اغلب اوقات لبه تیز شمشیر بیانات خود را در منابر و کنگره و کنفرانس ها ی خارجی و داخلی و بین المللی،  علیه تفرقه و تفرقه اندازی و افراط گرایی متوجه ساخته و شدیدا بر عملکرد نامیمون داعیان و حامیان این پدیده  ویرانگر تاخته اند و  با روحیه  سازش ناپذیری در میدان کارزار علیه گروه ها و فرقه های خشونت طلب و افراط گرا بیرق مخاصمه را بر افراشته اند.
اما متاسفانه ایشان همه این  حقایق را نادیده گرفته و  به بوته فراموشی سپرده ،  ودر دایره  تنگ تعصب و احساسات محض محبوس شده و  تحت تاثیر  سخنان زشت و نسنجیده  خبرگزاری فوق الذکر قرار گرفته  و زودهنگام حکمی  غیر عادلانه و یک طرفه و دور از موازین شرعی و سیاسی صادر نموده اند.  
   من در اینجا بر آن نیستم خود را در مقام دفاع از استاد قرضاوی قرار دهم  و داعیه ای برای آن نیز وجود ندارد، چون هیچ گاه این چنین اتهامات و  بر چسب های احساساتی و ناسنجیده و بی اساسی قادر نیستند ذره ای از شخصیت و اعتبار جهانی و دلسوزی و خلوص نیت و بر حق بودن ایشان بکاهند و هر منصفی آشنا به بیانات و سخنرانی ها و نوشته ها و دیدگاه ها و مبارزات خستگی ناپذیر ایشان، این گونه اتهامات را واهی و  بی اساس تلقی می نماید. بنده می خواهم در این نوشتار، این قضایا را از زوایای دیگر مورد بررسی و تحقیق و تدقیق قرار دهم، تا ابعاد مسأله برای عموم روشن گردد و هیچ گونه غموضی در این زمینه  باقی نماند.
ما اهل سنت در ایران از بدو شروع مبارزات ملت ایران،  از سالهای قبل از انقلاب و در مقابله با طاغوت و طاغوتیان درامتداد جریانات انقلاب، دوشادوش همه اقشار ملت و قومیت های ایران، به ویژه برادران اهل تشیع، با مشت گره کرده و درصف های فشرده، جان برکف در آ ن مبارزات خجسته شرکت فعال جسته ایم و در جهت احقاق حقوق مشروع و ازدست رفته  خود،  از هیچ گونه تلاش و کوششی کوتاهی ننموده و از جان و مال خود دریغ نورزیده ایم و با مشارکت پرشو ر و شوق خود تا پیروزی نهایی انقلاب، لحظه ای ازپای ننشستیم و به راه خود ادامه دادیم به امید آن که روزی بساط ظلم و ستم و بی عدالتی و اجحاف و تبعیض و نابرابری بر چیده شود و در پرتو قوانین پربرکت اسلام راستین به اوج سعادت و کامیابی و زندگی ایده آل برسیم. رهبران دلسوز و شجاع اهل سنت نیز پیشاپیش مردم همگام با همه اقشار ملت، باتلاش خستگی ناپذیر خود و سخنرانی ها و صدور اعلامیه های شور انگیز خویش درجهت به پیروزی رسیدن هرچه زودتر انقلاب، به این حرکت سرعت بخشیدند. اما متاسفانه بعد از پیروزی انقلاب چند صباحی نگذشت و دیری نپایید که ازطرف تمامیت خواهان و قدرت مداران، دستاو ردهای مردم غیور ایران مصادره به مطلوب شد و با لحاظ نکردن اصول و  مبانی دینی و دموکراسی، حقوق مسلم  ملت های ایران به ویژه اهل سنت را نادیده گرفتند و آن ها را از حقوق و مزایای خدادادی خویش محروم ساختند.
رهبران و نمایندگان این ملت به حکم مسؤولیت خطیر وتعهداتی که از طرف خداوند خویش، نسبت به دفاع از حقوق مشروع ملت به عهده شان گذاشته شده بود، این بار نیز ساکت ننشستند و  به پا خاستند و فریاد وا اسلاما و واعدالتا را سر دادند و با زبان و بیان قلم و  قدم، پیام گویای اهل سنت و بقیه  قومیت های دیگر را به گوش دولت و دولت مردان و اولیای امور رساندند و  بارها به دفاع ازاین خواسته بر حق و مسلم اصرار ورزیدند، هشدارها و راهکارهای به جا و سازنده دادند.
اما متاسفانه به بهانه  واهی اقلیت و اکثریت و حق به جانب بودن، در برابر این خواسته مشروع گوششان  بدهکار نبود و  هنوز که هنوز است جوابی به این ندای حق طلبانه داده نشده و گامی به سوی وحدت و اخوت و برادری و برابری و همزیستی برداشته نشده است.
دراینجا برای ارایه  مصداق این مدعا می توان به شخصیت دلسوز و مبارز و فرهیخته و شجاعی همچون مرحوم  "علامه احمد مفتی زاده" اشاره نمود، که در این راستا از ابتدای انقلاب تا بعد از پیروزی آن، برای صلح و دوستی و  وحدت و  برادری و برابری راه های طولانی پیمودند و  در راستای احقاق حقوق ازدست رفته  ملیت ها و حقوق مساوی همه اقشار ملت گام های محکم و استواری برداشتند و برای زدودن غبار بی عدالتی و تبعیضات، سه اصل اصیل "رفع ستم ملی و مذهبی و طبقاتی" را سرلوحه  کارو تلاش خویش قرار دادند.
باز هم متاسفانه جواب این همه دلسوزی های صادقانه و راه کارهای سرنوشت ساز، محکوم نمودن ایشان به سپری کردن 10 سال حبس در بازداشتگاه ها و زندان های جمهوری اسلامی بود که سرانجام پس از مبتلا شدنشان به بیماری مزمن سرطان، منجر به درگذشت ایشان شد. روحش شاد و یادش ماندگار باد.
جهت ادا نمودن حق مطلب و روشن شدن هرچه بیشتر زوایای قضیه، ضروری است از شخصیتی دیگر در مقام دفاع از حقوق مسلم مردم نام برد و آن هم مرحوم "مهندس بهاالدین ادب" نماینده  مردم سنندج، کامیاران، دیواندره، در مجلس شورای اسلامی در چندین دوره می باشد که ایشان نیز با قلم و قدم سخن و فریاد درصحن "خانه  ملت" در مراسم و محافل و همایش و گردهمایی ها، مسؤولیت خود را ادا نموده و  کم و کاست ها و تبعیض ها را با صدای بلند به گوش دولتمردان و دست اندرکاران و مسؤولین این مملکت رساند و اکثر بیانات خود را در رسانه ها منتشرساخت. وی در اواخر عمرش  همه مقالات و سخنرانی ها و مصاحبه ها و نامه هایش را برای شاهد گویای صادق در بایگانی تاریخ، درکتاب " فریاد و سکوت ملت "  به چاپ رسانید و  در دسترس هم میهنان خود قرار داد.
اینجانب نیز برای مستندسازی گفته ها و ناگفته های خود، دراین زمینه به فرازهایی ازآن اشاره  خواهم نمود تا مشکلات اهل سنت درایران از زبان این نماینده  قانونی و مدافع حقوق ملت نیز شنیده شود:

(فریاد و سکوت ملت، ص 19تا 22- این مطلب در ویژه نامه سیاسی روزنامه  حیات نو مورخه 20/ 7 / 80  درص 3 نیز درج شده است)

هفته وحدت ازحرف تاعمل

حدود بیست سال است، که هفته وحدت را برگزار می کنیم. حاصل و دستاورد برگزاری هفته وحدت ظرف سالیان گذشته چه بوده است؟ چه راه کار عملی برای تحقق وحدت بین مسلمین، به ویژه بین اهل تشیع وتسنن ایران پیشنهاد شده است؟ چه سازو کاری برای زدودن غبار تفرقه و تجلی وحدت طراحی شده است؟ بدیهی ومسلم است که وحدت با حرف و برگزاری همایش و به روی صحنه آوردن نمایش، محقق نمی گردد، چون از قدیم الایام حکما فرموده اند:" دوصد گفته چون نیم کردارنیست " یا ایضا می فرمایند: "به عمل کار بر آید به سخن دانی نیست."
ضمن  آنکه متاسفانه و بدبختانه باید اقرار کنم، که در آستانه و در خلال هفته وحدت، سخنان ناصواب و نیشداری نیز، اگر نگویم رسمی، لااقل به صورت غیر رسمی فراوان تر شنیده می شود. مثل اینکه نام این هفته تداعی کننده  خیلی نکات و اطلاعات غلط بی پایه و اساس انباشته شده در حافظه ها می باشد و فرصتی است برای زخم زبان زدن!
بعید است همه ندانند، یا لااقل عقلای قوم وخواص ندانند شیوه  رسیدن به وحدت چیست؟ وچگونه می توان لااقل بین اهل سنت و شیعیان ایرانی وحدت ایجاد نمود و  بعد آن را به جهان تسری داد.یک تحقیق خیلی ساده  میدانی و گوش فرا دادن به درد دلهای مردم اهل تسنن ایران اسلامی، چنانچه منصفانه شنیده شده و منصفانه ارزیابی گردد، روشن خواهد نمود، علیرغم تکرار مکرر، آیه شریفه " همگی به ریسمان الهی چنگ زنید و از تفرقه بپرهیزید" که به خصوص در هفته وحدت زیاد بر زبان ها جاری می شود، چگونه نه تنها در راه وحدت گامی برداشته نمی شود بلکه تخم کینه و تفرقه نیز پاشیده می گردد! برای اثبات این قضیه کافی است سری به کلاس درس تاریخ اسلام دانشگاه ها که بعضاً دانشجویان اهل تسنن نیز در آن حضو ر دارند بزنید. در جلسه برخی وعاظ محترم مثلا در مجالس ختم که اهل تسنن نیز برای تسلیت آمده اند حاضر شوید و یا ازهمه مهم تر برنامه های رسانه ملی صدا و سیما را تعقیب کنید تا در یابید که به چه صورت اعتقادات اهل تسنن در سر یال "پروانه ها" و دیگر نمایش و برنامه ها مورد اهانت قرار می گیرند.
 خانواده  عیال وار دولت، به عنوان قوه  مجریه و قوه  قضائیه و قوه  مقننه را از نظر بگذرانید تا بر شما عیان گردد در مدیریت های کلان اصلا از اهل تسنن و شایستگان ایشان استفاده نشده است. در سطح مدیران کل استانی و کارمندی نیز، حضور اهل سنت به نسبت جمعیت، حداقل ممکن است. در شرایطی که در کشورهای مسلمان دیگر چنین نیست ، مثلا سفیر یک کشور بزرگ اسلامی در ایران با آنکه اکثریت مردم آن کشور را اهل تسنن تشکیل می دهند، از برادران شیعه انتخاب و اعزام شده اند. آیا وزارت امور خارجه ما حتی در حد نفر دوم سفارتخانه های ایران در اقصی نقاط دنیا چنین کرده است؟ آیا حاضر است بکند؟ آیا برای وحدت شیعه وسنی ضرورت ندارد، که از مقام معظم رهبری تقاضا گردد، که نمایندگان معظم له در مناطق سنی نشین ازبین علمای اهل تسنن باشند؟ چرا مشاوران ایشان چنین پیشنهادی نداده اند؟ به راستی برای رضای خدا ، اعلام کنید که سطح زندگی و رفاه علمای  تسنن وتشیع وامکانات در اختیار ایشان برابر است؟ حوزه های علمیه چه طور؟ نگاه کنید جمعیت چند هزار نفری اهل تسنن ساکن  در تهران، علیر غم پیگیری های مکرر، متاسفانه هنوز موفق نشده اند، صاحب مسجدی در تهران شوند. در حالی که "اصل 12 قانون اساسی" در خصوص این مورد وموارد مشابه حکم صریح دارد.مناطق و استان ها و شهرهای محل سکونت اهل تسنن را با شاخص های متداول اگر اندازه گیری نماییم، جز مناطق و استان های محروم و تو سعه نیافته  کشور طبقه بندی می گردند. آیا وقوع چنین امری تصادفی است؟
لذا اگر قصد ایجاد وحدت داریم و هفته وحدت برگزار می کنیم وکنفرانس بین المللی طراحی واجرا می نماییم، خوب است همه بدانیم تا اقدام عملی برای ایجاد وحدت که بخشی از آن در بالا به عرض رسید انجام نشود وهمه ملت برابر اصل 19 قانون اساسی ازحقوق برابر برخوردار نگردند وشایستگان براساس شایستگی در خدمت منافع ملی نباشند، بعیداست با برگزاری مراسمی ، دریک هفته از 54 هفته سال ره به جایی ببریم! امید است این نوشته از سر دلسوزی در سال نامیده شده، به نام پیروی عملی از اعمال و سیره  مولا علی (ع) وسال اقتدار ملی در درجه اول مسؤولین محترم و سپس ملت بزرگوار را به کار آید. باشد که شاهد وحدت حقیقی مسلمانان ایرانی درآینده باشیم و به عنوان الگو و سرمشق ، نسخه  این وحدت برای جهان اسلام تجدید کنیم.
    

مهندس بها الدین ادب در همان  کتاب" فریاد و سکوت ملت" در صفحات 102تا 110 در مورد مشکلات اهل سنت ایران نیز این چنین می نویسد:           

مشکلات اهل تسنن در ایران

مشکلات اهل تسنن درایران،  از کوچک ترین مسأله شروع می شود تا مهم ترین مسایل. این مشکلات بعضاً سلیقه ای و برخی نیز حتی قانونی هستند... اگر منظم ودسته بندی شده در خصوص مشکلات اهل تسنن ایران صحبت کنیم شاید بهتر باشد. زیرا نتیجه ملموس تری به دست خواهد داد. لذا در چهار حوزه سیاسی و اقتصادی و اجتماعی وفرهنگی ومذهبی...اهل تسنن در ایران پرداخته و مشکلات ایشان را بازگو می کنم.
 1- حوزه سیاسی 
دراین حوزه نگرش به اهل تسنن، یک نگرش غیر خودی و غیر صاحب حق است. عملاً و علناً شهروندان اهل سنت در کشور ایران، شهروند درجه2 به حساب می آیند. به دلیل آن که در قانون اساسی به صراحت آمده است که رییس جمهور باید از میان پیروان شیعه اثنی عشری باشد. یعنی حق انتخاب شدن از اهل تسنن سلب شده است. درحالی که عنوان نظام حکومتی ما، جمهوری اسلامی ایران است. صفت جمهوری یعنی مردم سالاری و حقوق برابر برای همه. صفت اسلامی یعنی مسلمان و متدین به دین اسلام. هیچ بحثی درخصوص شیعه وسنی نیست ومذهب درعنوان نظام حکومت نیامده است به نظر می رسدکه وجود این امر، یعنی یک تضاد و پارادوکس! ضمن آن که همه مسؤولین تراز اول کشور از مردم سالاری دینی صحبت می کنند، نه مردم سالاری مذهبی. اگر دموکراسی است و مردم سالاری، هرمسلمان اعم از شیعه وسنی باید حق داشته باشدکه داوطلب ریاست جمهوری گردند. مگر اکثریت ملت ایران ، دارای مذهب شیعه نیستند؟ پس ترس از چیست؟
اگر اکثریت شیعه هستند که هستند، پس به کاندیدای مسلمان غیر شیعه رای نمی دهند و بالاخره که شیعه انتخاب می شود. به فرض محال اگر یک سنی پیداشد  و آن قدر دارای شایستگی بود که حتی شیعه ها هم به او رای دادند، باید پذیرفت چون شعار مردم سالاری دینی داده ایم نمی توان شعار مردم سالاری دینی داد وبعد این شعار را به سلیقه  خود تعریف نمود و مذهب خاص را فقط مد نظر داشت.
تازه آن چه عرض شد قانون مدون و مصوب است. خیلی از مصوبات محرمانه، مانند آنچه می گویند، در شورای عالی امنیت ملی و شورای تامین غرب کشور مصوب شده است که به اهل تسنن وبه طور عموم و کردها بالاخص از وا گذاری پستهای حساس و مسؤولیت ها  خودداری شود. اینها خود مشکلی بزرگ هستند. غیر از قانون ومصوبات اخیر الذکر، سلایق فردی و قوانین نانوشته به طور گسترده و عمیقی کاربرد دارد. مثلا رییس جمهور محترم اصلاح طلب کشور یعنی آقای سید محمد خاتمی ، علیرغم وجود شایستگان فراوانی در بین اهل تسنن کشور، نه معاونی و نه وزیری از ایشان انتخاب ننمود. حتی ریاست مشاوران رییس جمهور را نیز در امور اهل سنت به یک بزرگوار شیعه واگذار نمود. این عدم اقدام رییس جمهور محترم در خصوص شایستگان اهل سنت، در اثر دو اتفاق زیر است: یا رییس جمهور اصلاح طلب و محترم نیز همانند دیگر مسؤولان شیعه ، شهروندان سنی را شهروند درجه2 و فاقد حق برای انتصاب دراین پست ها می داند و یا از ترس اقتدارهای فرا قانونی، علیرغم عدم محدودیت قانونی از میان اهل تسنن کسی را برای احراز مسؤو لیت های فوق الذکر انتخاب نکرده است. در هر دو حالت ، تاییدی است بر نظریه  بنده که اهل تسنن در ایران شهروند درجه2 می باشند. نه تنها در رده معاونین رییس جمهور و  وزرا، در رده های معاون، وزیر و استانداران، نیز هیچ اهل تسننی در مسؤولیتی منصوب نشده و نمی شود. در ارتش و نیروهای انتظامی نیز، فرماندهی و به امیری رسیدن اهل تسنن به دلیل همان قوانین نانوشته ودست های پشت پرده و اختیارات فرا قانونی و احتمال مصوبات محرمانه، جزو محالات است. در وزارت امور خارجه و وزارت اطلاعات و چند دستگاه خاص ازاین قبیل، درپایین ترین رده مدیریتی و مسؤولیتی به هیچ اهل تسننی پستی واگذار نشده است. اصولا در این دستگاه ها حتی کار مند عادی نیز از بین اهل سنت انتخاب و استخدام نمی شود. اگر به تعداد انگشتان دو دست نیز هنوز کسانی از اهل سنت در وزارت امور خارجه وجود دارند ،ایشان کارمندان قبل از انقلاب اسلامی بوده و در شرف بازنشستگی می باشند.
اگر بخواهم در این حوزه باز هم از مشکلات اهل سنت بگویم، قطعا مجال بیشتر و حوصله  فراوان تری می طلبد. فقط عرض کنم  برای وجه مقایسه خوب است توجه داشته باشید که سفیر کبیر عربستان سعودی در ایران یک نفر از برادران شیعه است. حکومت عربستان نه جمهوری است و نه ادعای مردم سالاری کرده است. ضمن اینکه اصل 19 قانون اساسی تمام ایرانیان را از هر نژاد تبار و دارای هر مذهب دارای حقوق برابر اعلام کرده است. اجرای این اصل در تمام حوزه های سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی متوقف است.      

2  - حوزه اقتصادی
    تقریبا در تمام نوار مرزی اهل تسنن ساکن هستند. توسعه نیافته ترین و محروم ترین نقاط کشورنیز، همین نقاط هستند... متاسفانه علیرغم شعار حمایت از محرومین و مستضعفین اقدامات اساسی ودر خور توجهی نشده است... مطمئن هستم، که مجموع سرمایه گذاری های دولتی در تمام استان ها ونقاط محل اهل تسنن، به اندازه  یکی از استان های مرکزی کشور نیست...
 
3- حوزه اجتماعی
طبیعی است که موانع قانونی و مصوبه هایی که متاسفانه کاربرد بیشتر و فراتر از قانون پیدا کرده اند همچنین سلایق و نظریات فراوانی در حوزه اجتماعی، تاثیرات و تبعات نامطلوب گذاشته، روز به روز بر گسترش و عمق گسست اجتماعی، بین مسلمانان شیعه و سنی می افزایند... و از اجرای قانون گزینش و برخوردهای سلیقه ای و تنگ نظرانه در حوزه های عملکرد این قانون نسبت به اهل تسنن ایران، نشان می دهد که چگونه عده ای از جوانان و خانواده ها در اثر این برخوردها از هموطنان شیعه و از مسؤولین فاصله گرفته و به حق نسبت همه بدبین شده اند...
ورود و توزیع  سهل آسان مواد مخدر، به خصوص به مناطق کرد نشین و اهل تسنن غرب کشور، که همیشه در گذشته از پاک ترین مناطق کشور بوده اند که متاسفانه امروز آلوده مواد مخدر شده اند، همواره مورد شک وتردید و سوال بوده است. مردم عادی می گویند ورود و توزیع مواد مخدر در این مناطق، برنامه ریزی شده و حداقل به حمایت و هدایت برخی دستگاه ها ی مسؤول انجام می شود وگرنه چگونه دستگاه ها ی مسؤول همواره مفتخرند که با کوچکترین بزه، در سریع ترین زمان، شدیدترین برخورد را می توانند بکنند وکرده اند، اما درمورد مواد مخدر نمی توانند باسوداگران مرگ مقابله سریع و شدید نمایند...
    
4- حوزه فرهنگی و مذهبی
اکثریت اهل تسنن ایران دارای نژاد غیر فارس هستند. اکثر ایشان کرد، بلوچ، ترکمن و بعضا از تبارهای دیگر می باشند. این اقوام فرهنگ خاص خودرا دارند. متاسفانه در حوزه فرهنگی با محدودیت روبرو هستند مثلا اصل 15 قانون اساسی که حکم می کند، زبان اقوام ایرانی در کنار زبان رسمی کشور در مدارس تدریس گردد، سال ها است معطل و متوقف مانده وپیگیری ها برای اجرای این اصل تبدیل به خواست عمومی واجتماعی گردیده ومرتبا پیگیر آن هستند...
درزمینه مذهبی نیز، علیر غم اصل 12  قانون اساسی، در امور مذهبی نیز توسط برخی دستگاه ها دخالت روا داشته می شود. مثلا بستن حوزه های علمیه قدیمی و معتبر، یاتعیین امامان جماعت وحذف برخی ازچهره های روحانی، که در بین مردم دارای اعتبار هستند. به بازی گرفتن عزت واحترام روحانیون با پرداخت ماهیانه ای بسیارناچیز. وبه صف کردن آن ها و... برای دریافت این مبلغ ناچیز. دخالت در شیوه تدریس حوزه های علمیه سنتی وقدیمی که ریشه در فرهنگ ومذهب اهل تسنن دارد و راه اندازی مراکز نوظهور برای تدریس تحت عنوان مرکز بزرگ اسلامی، این مراکز، درتشکیلات رسمی حکومتی مصوب نشده اند اما درهمه امور مذهبی وفرهنگی اهل تسنن دخالت ناروا می کنند... این دخالت ها کلا باعث ایجاد نارضایتی عمومی، خصوصا دربین علما و روحانیون شده است. جالب است که بدانید، دراین مرکز بزرگ اسلامی علیرغم وجود علمای فاضل ومقبول اهل سنت همواره مسؤولیت های مدیریتی وریاستی به روحانیون شیعه واگذار می شود تا بر روحانیون فاضل و ریش سفید اهل سنت ریاست نمایند... مراکز فرهنگی درمناطق اهل تسنن خیلی کم است. علیرغم آنکه در مناطق سنی نشین، مسجد وحسینیه ومهدیه برای اهل تشیع وجود دارد درشهرهای شیعه نشین مسجد اهل سنت وجود ندارد. مثلا می توان ادعا نمودکه در تهران بزرگ حدود یک میلیون نفر اهل تسنن ساکن هستند، این جمعیت کثیر فاقد یک مسجد می باشد که مسؤولین اهل تسنن ومردم شریف سنی درپی احداث این خانه  خدا می باشند وهنو ز نتیجه نگرفته اند. در حالی که در تهران بزرگ کلیسا و کنیسه به تعداد زیاد وجود دارد. آنچه که می گویم نظر مردم است نه حرف خودم.
درخاتمه معروض  می دارم، فقط هدف بیان کلی مشکلات اهل تسنن در ایران بود. اگر می خواستم به جزییات بپردازم درهر یک از حوزه ها، میشد یک کتاب نوشت. 

*
پس ازبیان این همه حقایق و مصادیق در رابطه با وضعیت اهل سنت و ملیت های ایران، باید از آیت الله تسخیری پرسید که آیا سخنان استاد قرضاوی در رابطه با اهل تشیع سنگین تر و گناهی نابخشودنی تر است یا این همه بی عدالتی و پایمال نمودن حقوق مسلم اهل سنت در ایران؟!
ونیز باید از ایشان  پرسید آیا سخنان استاد قرضاوی وحدت شکن تر و تفرقه بر انگیزتر است و وسیله ای  برای سوء استفاده دشمنان اسلام می گردد (که ایشان را در رسانه های بین المللی به پای میز محاکمه می کشانید) یا اهانت های روزمره در جمهوری اسلامی به معتقدات و مقدسات اهل سنت، از طریق رسانه های ملی و- رسمی و شبه رسمی- و توهین صریح در سریال های تلویزیونی صدا وسیما و کتاب های آن چنانی  و منابر و محافل اهل تشیع و رسمیت بخشیدن و قانونی کردن  سالروز شهادت حضرت فاطمه به جای وفات- که این مسأله صراحتاً مشعر بر قاتل قرار دادن حضرت عمر فاروق و همدست بودن حضرت ابوبکر صدیق با ایشان در این قتل می باشد- و یا وبزرگترین توهین به این دوتن از خلفای راشدین و جریحه دار نمودن احساسات اهل سنت؟!  و مزار و بارگاه ساختن در کاشان برای ابولؤلؤ قاتل حضرت فاروق که به عنوان امام زاده ابوشجاع روزانه ده ها زوار  بر سر ضریحش حاضر می شوند و  تقربا الی الله لعن و نفرین برای  آن بزرگوار می فرستند؟!
در خاتمه به عنوان دلسوز و دلباخته  این ملک و ملت و  به خاطر وحدت و یکپارچگی تمام مسلمانان جهان و پایداری و خلل ناپذیری کشور عزیزمان و مصون ماندن از هر بلا و آفت و تهدیدات داخلی وخاجی، تا دیرتر نشده بیایید به دلسوزی ها و نصایح و  هشدار و راه کارهای ناصحان امین و عاشقان این خاک و بوم وقعی بنهید و گوش فرا دهید و این تک بیتی شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی(رحمه الله) را آویزه گوش کنید که می فرمایند:

بارعیت صلح کن و ز جنگ خصم ایمن نشین        زانکه شاهنشاه عادل را رعیت لشکر است 

www.ebrahimmardokhi.blogfa.com

ـ متن کامل مصاحبه دکتر یوسف قرضاوی با روزنامه "المصری الیوم" را اینجا بخوانید ـ