پیاوی گه‌وره‌مان نایه‌ته‌ به‌ردڵ

(1)

بریا ده‌مزانی ھه‌ر ئه‌م گه‌لی کوردی ئێمه ، ئه‌م نه‌خۆشیه‌ دزێوه‌ی له‌ گه‌ڵدایه‌ که‌ گه‌وره‌ پیاوان و ئه‌دیب و شاعیران و زانایانی خۆی له‌ به‌رچاو نیه‌ و به‌ درێژایی ته‌مه‌ن و ژیانیان، لێیان ناپرسێ و بایه‌خ و رێزیان بۆ دانانێ و ناوێکیان لێ نابا و لایه‌کیان لێ ناکاته‌وه‌ و به‌رھه‌م و چالاکییه‌کانیان نانرخێنێ و حسابێکیان بۆ ناکات؟!
به‌ڵام که‌ مردن... خێرا ده‌وریان ده‌ده‌ن و فرمێسکیان بۆ دڕێژن و پیایاندا ھه‌ڵ ده‌ده‌ن و ده‌یان لاوێننه‌وه‌ و ئاخ و ئۆف و ھه‌ناسه‌ی سه‌ردیان بۆ ھه‌ڵ ده‌کێشن و گۆڕ و گڵکۆکانیان ده‌که‌ن به‌ مه‌زار و جێگای راز و نیاز!
ھه‌ر ئه‌م دیارده‌یه‌، که‌ مامۆستا«موفتی پێنجوێنی»  ھێناوه‌ته‌ ده‌نگ و خۆی پێ نه‌گیراوه‌ و به‌ چاوێکی ره‌خنه‌گرانه‌وه‌ ده‌ڕوانێته‌ ئه‌م بابه‌ته‌ و سه‌رزه‌نشی ئه‌م شێوه‌ ھه‌ڵوێسته‌ ناشیرینه‌ ده‌کا و ده‌ڵێ:
پیاوی گه‌وره‌مان نایه‌ته‌ به‌ردڵ
تاکو ئه‌و رۆژه‌ی ده‌چێته‌ ژێر گڵ
ئینجا بۆی ئه‌گرین به‌ جۆش و به‌ کوڵ
قه‌بره‌که‌ی ده‌که‌ین به‌ باخچه‌ و به‌ گوڵ
به‌ڵێ خۆزگه‌ ده‌مزانی ھه‌ر ئێمه‌ واینه‌ یا گه‌لانی تریش گیرۆده‌ی ده‌ستی ئه‌م نه‌خۆشیه‌ کوشنده‌ و ده‌رده‌ بێده‌رمانه‌ن؟ ھه‌ر چه‌ن ئه‌گەر واش بن نابێ به‌ پاساو بۆ ئه‌م ھه‌ڵوێسته‌ی ئێمه‌ و چاره‌سه‌ری زام و برینی ناسۆری ئێمه‌ ناکات. مه‌گه‌ر دڵخۆشی خۆمان بده‌ینه‌وه‌ کە:«مه‌رگ له‌ گه‌ڵ ھاوماڵا جه‌ژنە». که‌ ئه‌مەش کورد وته‌نی:«عوزر له‌ قه‌باحه‌ت خراپترە».
ئه‌م گله‌یی و بناشتانه‌ی که‌ له‌ سه‌ره‌وه‌ ئاماژه‌م پێدا به‌م مانا نیه‌ چونکە گه‌وره‌ پیاوانی خۆمان له‌ کاتی ژیانیاندا له‌ به‌رچاو ناگرین و رێزیان بۆ دانانێین، ئیتر که‌ مردنیشن لێیان نه‌پرسین و ناویان بکه‌ین به‌ کۆرکۆره‌ی ئاشدا و وه‌کو سه‌رده‌می ژیانیان مامه‌ڵه‌یان له‌گه‌ڵدا بکه‌ین.
به‌ڵکو ئه‌گه‌ر به‌و شێوه‌ له‌گه‌ڵیاندا بجوڵێنه‌وە، نه‌خۆشینه‌که‌مان دووپات ده‌بێته‌وه‌ و کوشنده‌تر ده‌بێت. به‌ ته‌واوی ده‌بین به‌ خۆره‌ بۆ گیانی گه‌ل و نیشتمانمان و به‌ ته‌واوی ده‌پوکێینه‌وه‌.
که‌ واته‌ ئه‌م باسه‌ له‌م بواره‌دا، بۆ داچڵه‌کاندن و به‌خۆداچونه‌وه‌یه‌ تا له‌مه‌ زیاتر له‌م ھه‌ڵدێره‌دا ھه‌نگاو ھه‌ڵنه‌گرین و سه‌باره‌ت به‌م دیارده‌ دزێوه‌ ھه‌ڵوێسته‌یه‌ک بکه‌ین و له‌ کاتی ژین و مردنی گه‌وره‌پیاواندا رێزیان لێ بگرین و بایه‌خیان بده‌ینێ. رچه‌ و رێبازیان بگرین و که‌ڵک و سودیان لێ وه‌ربگرین با له‌مه‌ زیاتر به‌ مردوپه‌رست نه‌ناسرێین.
 

گڵپه‌ی ده‌رون

کۆچی ئەم جارەت کۆچی دوایی بوو           لە دایک و خـزمان ماڵاوایـی بوو               
بـۆ ئێمـە شین و فرمێسک و گریـان             بۆ تۆ شەھادەت خۆشی و شایی بوو

    10-8-1386

کاک ھۆشیار گیان!
ئه‌ی برازای نازه‌نین و خوشه‌ویستم، ئه‌ی جێی ھیوا و خواست و ویستم، کاتێ بیستم له‌ ھه‌نده‌ران ھاتویته‌وه‌، ویستم بێ وه‌ستان بێم بۆ لات، به‌ڵام خێزان و ماڵ وتیان: شه‌وه‌ و ماندوی ریگایه‌ با نه‌چین، سبه‌ی ده‌چین. خۆ من چاک چاک تۆم ده‌ناسی، نه‌سره‌وت و ماندونه‌ناسی، به‌ڵام ناچار ملم له‌ ئاستی ئه‌و پێشنیاره‌یان لار کرد، خۆمان له‌ ھاتن کلا کرد، بۆ بیانو بڕین خۆمان بڕی به‌ سه‌رماڵی خزمێکماندا، گوایه‌ ویستمان سنوری ھه‌ست و ئیحساسات ببه‌زێنین، له‌ بواری ژیری و ئاوه‌زدا خۆ بنوێنین، ھه‌رچه‌ند‌ دڵم ھه‌رلای تۆ بوو، ھه‌نگی رۆحم ھه‌ر بۆ ئاواره‌ی تۆ ده‌چوو، تا به‌شێ له‌ شه‌و دانیشتین.
له‌ سه‌ر ریگای گه‌ڕانه‌وه‌ »شادی» ته‌نگی ھه‌ڵچنی و وتی:بۆ نه‌چین بۆلای کاک ھوشیار . خێرا ھه‌له‌م قۆسته‌وه‌ و پشتگیریم کرد. وه‌کو سیوشکی ده‌شتی قاقڕی گه‌رمیان به‌ په‌له‌ پڕوزێ خۆمان کرد به‌و ژوره‌دا که‌ تۆیی لێ بوو. به‌ ماچ و موچ و ده‌سته‌ ملان، له‌ یه‌ک ئاڵاین، ھه‌ندێ تامه‌زرۆی تونیه‌تی خۆمان شکان.
له‌ پاش ووت و وێژێکی کورت، ھه‌ستم پێ کرد، له‌م پله‌دا ده‌شت و پێ بنارت بڕیوه،‌ ئه‌ڵێی که‌وی و به‌ره‌و لوتکه‌ سه‌رده‌که‌وی. گوڵی ئاڵی مێشک و بیرت پشکوتوە، بۆن و به‌رامه‌ی به‌رھه‌می پێنوسه‌که‌ت، بۆ خزمه‌ت به‌ گه‌ل و نیشتمان، ئاسمانی سایته‌کانی داگیر کردوە.
له‌ دڵ خۆمدا زۆر سوپاسی خوای گه‌وره‌م کرد، کاکم وه‌جاخی رۆشنه‌ و جیگای ئه‌و پڕ ده‌که‌یته‌وه‌. ھیوا و ئاوات و ئاره‌زوی باوکی به‌ڕێزت ده‌ڕوێنی و تۆوی چاکە و چاکه‌کاری بۆ ‌ەچێنی. پڕ به‌م دنیا دڵم خۆش بو و گه‌شامه‌وە، به‌ ته‌واوی حه‌سامه‌وه‌.

(2)

ئه‌ی ھوشیاری نازه‌نینم، برازا و ھاوڕێی دێرینم!
دوای ئه‌وجاره‌ ھه‌رته‌نیا دووجارێکه‌، ئه‌ویش ھه‌روه‌کو به‌رکوڵێک، ھه‌ر وه‌کوو خوێی چێشت چه‌شتنێک، چاوی پڕتاسه‌ و تامه‌زرۆم، به‌ روخساره‌ گه‌شه‌کاندا خۆی ھه‌ڵواسی. له‌ پڕ زڕه‌ی ته‌له‌فونێک، مێشک و ئه‌قڵی شڵه‌قاندم، رۆح و دڵی داخورپاندم، مۆرخه‌ی پشت و ئه‌ژنۆی شکاندم: به‌ په‌له‌ خۆت بگه‌یه‌نه‌ خه‌سته‌خانه‌... کاک ھوشیار گولله‌ی به‌رکه‌وتوه‌.
مه‌گەر ھه‌ر خوا خۆی بزانێ چۆن گه‌یشتم، به‌ڵام به‌سه‌د ھه‌زار داخ و که‌سه‌ره‌وه‌، تا گه‌یشتم گیانی پاکت، به‌ره‌و ئاسمانی خودا، دابوی له‌ شه‌قەی باڵ، ھه‌موو خۆزگه‌ و بریاکانت، که‌ ده‌ت ویست بیکه‌ی به‌ ئۆخه‌ی، برده‌ ژێر گڵ.
دڵه‌کان ھه‌موو ھاتنه‌ کوڵ... ده‌رونه‌کان قرچه‌ و کزه‌یان لێ ھه‌ڵسا... شاره‌ خنجیلانه‌که‌ی مه‌ریوان ژڵه‌ژا... وه‌ک په‌پوله‌ ده‌وری مۆمی ته‌رمی سه‌رتاپا گوڵاڵه‌سوره‌که‌ت درا... قڵپه‌ی گریان... خوڕه‌ی فرمێسک... کڵپه‌ی ده‌روون... مۆسیقای  مه‌رگه‌ساتێکی پێک ھێنابوو...
ھه‌ر له‌په‌سا زڕه‌ی زه‌نگی ته‌له‌فون بوو، وه‌ک بروسکه‌ ئاسۆی ووڵاتی ده‌ته‌نی، وه‌ک گولله‌ی وێڵ به‌ره‌و ھه‌نده‌ران ده‌فڕی، به‌و ھه‌واڵه‌ دڵته‌زێنه‌، دڵی خزم و که‌س و کار و دۆسته‌ خۆشه‌ویسته‌کانتی راده‌چڵه‌کاند...له‌ جیگای ئه‌و ھه‌واڵانه‌ی، که‌ تۆ وه‌ک رۆژنامه‌وان و ھه‌واڵنێرێک ھه‌موو کات و ساتێک ماندونه‌ناسانه‌، ئاراسته‌ی سایته‌کانی ئینتێرنتت ده‌کرد، ئه‌و ھه‌واڵ‌ و راپۆرتانه‌ی، که‌ بۆ پاریزگاری گه‌ل و وڵاته‌که‌ت رات ده‌گه‌یاند، گه‌لی کوردت له‌ ئاکامی پیلانه‌کان داده‌چڵه‌کاند، دڵی پیلانگێڕانت پێ داده‌خورپاند.
به‌ڵێ له‌ جێی ئه‌و راپۆرت و ھه‌واڵانه‌، ھه‌واڵی کۆچی دوایی، نووسه‌ر و تێکۆشه‌ر و دڵسۆزی نیشتمان «ھوشیار عوسمان» راگه‌یه‌نرا... شاشه‌ و روپه‌ڕه‌ی سایته‌کان به‌ خوێن سواق درا که‌ به‌ گولله‌ی ده‌ستێ ره‌ش و چڵکن و پیس، دڵه‌ گه‌وره‌ و بێگه‌رد و پڕ سۆزه‌که‌ی له‌ لێدان خرا.

(3)

ئه‌ی کاکه‌ ھوشیاری ئازیز!
ئه‌و رۆژه‌ له‌ ماڵی ئێمه‌دا، بڕیارماندا، ماوه‌یه‌ک پێکه‌وه‌ دانیشین، ھه‌گبه‌ی دڵمان بۆ یه‌کتری بکه‌ینه‌وه‌، ئه‌ڵقه‌ی راز و نیازه‌کانمان یه‌ک خه‌ینه‌وه‌، گرێ کۆێرەی خۆزگه‌کانمان، چاره‌سه‌ر که‌ین. کۆسپی سه‌ر رێگای ئۆخه‌یه‌کانمان لابه‌ێن...
به‌ڵام به‌ سه‌د ھه‌زار داخ و که‌سه‌ره‌وه‌، رۆژی شه‌ممۆ، له‌ کاتژمێری دوازده‌ی نیوه‌ڕۆدا بوو، له‌ پێنجی مانگی ھه‌شتی ھه‌شتاوشه‌شی کۆچی ھه‌تاوی، ئه‌و ئاواته‌ دێرینه‌مان، کۆستی که‌وت و له‌ بار چوو، رۆژی پرشنگداری ژینت، له‌ ئاسۆی ماڵ ئاواییه‌وه‌ ئاوا بوو... گیانی پاکت پله‌ و پایه‌ی شه‌ھیدی بڕی و... له‌ لوتکه‌ی به‌رزی ئاسماندا بوو به‌ میوان...
منیش له‌ زه‌وی نه‌ویدا سه‌رگه‌ردان بوم وه‌کوو سیروان، سه‌ری خۆمم ھه‌ڵگرتووه‌، خۆم به‌ ھه‌موو دڕک و داڵ و، پوش و په‌ڵاش و به‌رد و داێکدا ده‌ده‌م.
ھه‌نسکه‌کان ناڵه‌ی ھه‌ناوم ده‌ژمێرن، فرمێسکه‌کان گڵپه‌ی ده‌رونم ده‌دێرن، مه‌گه‌ر ھه‌ر بارانی ره‌حمی په‌روه‌ردگار، ئه‌م گڕ و گڵپه‌ی ده‌رونم دامڕکێنێ و ھه‌ندێ سه‌بوریم بۆ بێنێ.
 

کورته‌یه‌ک له‌ ژیاننامه‌ی ھوشیار عوسمان

«ھوشیار» کوڕی خوالێخۆشبوو مامۆستا شێخ عوسمانی مه‌ردۆخی، کوڕی شێخ نجم الدین کوڕی بابه‌شێخ کوڕی شێخ ئیبراھیمی به‌رقه‌ڵا کوڕی حاجی شێخ عبدالکریمی دگاشێخانه‌، له‌ بنه‌ماڵه‌ی مه‌ردۆخیه‌کانه‌.
دایکی خاتو ئامینه‌ی کچی حاجی مامۆستا سیدعلی نێ، کوڕی حاجی سید بابه‌شێخی ئه‌ڵمانه‌یه‌ و لە ساداتی ھه‌نگه‌ژاڵی بانه‌ن و ده‌چنەوه‌ سه‌ر سیده‌کانی به‌رزنجه‌.
«مامۆستا شێخ عوسمان» پاش ئیجازه‌ی مامۆستایه‌تی له‌ خزمه‌تی مامۆستا مه‌لا حه‌مامینی کانی ساناندا (له‌ دووڕۆ) له‌ ساڵی 1341 دا پاش ماوه‌یه‌ک مانه‌وه‌ له‌ «زونج» بوو به‌ مه‌لای «سه‌ڵه‌سی گه‌وره‌«. ھه‌ر له‌وێش له‌ گه‌ڵ «خاتو ئامین»دا، له‌ پاییزی ئه‌و ساڵه‌دا زه‌ماوه‌نیان کرد.
له‌ به‌ھاری 1342دا به‌ ماڵه‌وه‌ ھاتە مه‌ریوان و دوکانێکی دانا. ھوشیار له‌ زستانی ئه‌و ساڵه‌دا له‌ گه‌ڕه‌کی مزگه‌وتی حاجی نه‌جیم  له‌ ماڵی وه‌ستا مه‌جیدی سه‌ردۆشیدا(که‌ له‌وێ کرێچی بوون) له‌ دایک بوو.
له‌ نه‌ورۆزی ساڵی 1343دا مامۆستا شێخ عوسمان له‌ سه‌ر چالاکی له‌ حیزبی دیمۆکراتدا قاچاخ بوو و ژن و ماڵ و منداڵی به‌ جێ ھێشت و رۆیشته‌ پێنجوێن. ماوه‌یه‌ک له‌ دوکانه‌کانی پشتی مه‌رکه‌زه‌که‌ی پێنجوێنه‌وه‌ دوکانی عه‌تاری ھه‌بوو. پاشان بوو به‌ پێشنوێژی مزگه‌وتی به‌نگه‌ڵه‌. که‌ پێنجوێن لێێ شێوا ھاوینی 1965 به‌ ئه‌مانه‌ت رۆیشته‌ گوندی «مه‌سۆ». پاییزه‌که‌ی بو به‌ مه‌لای وێنه‌ و به‌ کۆچ و ماڵه‌وه‌ رۆیشته‌ ئه‌وێ.
ساڵی 1968 رۆیشته‌ دزکه‌ره‌ی شاره‌زور. ساڵی 1969 که‌ مزگه‌وتی حاجی جه‌مالی فه‌ره‌ج ئه‌فه‌ندی دروست کرا(که‌ ھه‌ر خۆی چاودێری کردنه‌وه‌که‌ی ده‌کرد) بوو به‌ مامۆستای ئه‌و مزگه‌وته‌ له‌ شاری سلێمانی گه‌ڕه‌کی رزگاری.
ھوشیار ھه‌ر له‌ سلێمانی رۆیشته‌ قوتابخانه‌وه‌ و ھەر له‌ سلێمانیشدا دیپلۆمی وەرگرت. له‌ ساڵی 1362 کۆچی ھه‌تاویدا له‌ زانکۆی ھه‌ولێر له‌ کۆلیژی ئاداب به‌شی کوردی وه‌رگیرا.
حیزبی به‌عسی ئه‌و سه‌رده‌مه ‌زه‌ختی خسته‌ سه‌ر  خوێندکاران، ببن به‌ جه‌یشی شه‌عبی. ئه‌و خوێندکارانه‌ی که‌ نه‌چونه‌ ژێر ئه‌و باره‌ دزیو و لاره‌، له‌ زانکۆ ده‌رکران. یه‌کێ له‌وانه‌ ھوشیار بوو. پاش ده‌رکردنیان دژی ده‌رکردنه‌که‌یان خۆپیشاندانێکیان ئه‌نجام دا. حیزبی به‌عسیش فه‌رمانی گرتنی ئه‌و خوێندکارنه‌ی ده‌رکرد.
ھوشیار به‌ بۆنه‌ی سه‌ردان له‌ دۆستێکی له‌ دێی چه‌رمه‌گای سه‌ربه‌ناوچه‌ی سورداش خۆیی حه‌شاردا. به‌ڵام جه‌نده‌رمه‌کانی به‌عس پێیان زانی و قۆڵبه‌ستیان کرد و راپێچی به‌ندیخانه‌ی ئه‌منه‌ سوره‌که‌ی سلێمانی کرا. پاش ماوه‌یه‌ک به‌ ھه‌وڵ و تێکۆشانی باوکی له‌ رێگای ناسراو و واسیته‌ و واسیته‌کاریه‌وه‌ به‌ربوو.
له‌ ساڵی 1363دا به‌ په‌نامه‌کی خۆی گه‌یانده‌ شاری مه‌ریوان و له‌ په‌نای خزم و که‌س و کاردا خۆی له‌ ده‌س به‌عس رزگار کرد.
له‌ 15-11-1364 دا له سنه‌ له‌ گه‌ڵ «چیمه‌ن» کچی کاک موحه‌ممه‌دی حسه‌ینی دا (له‌ ماڵ کاک حه‌مامین مه‌ردۆخی که‌ کرێچی بوون) له‌ گه‌ڕه‌کی جه‌وراوا زه‌ماوه‌نیان کرد.
پاش ھه‌وڵ و کۆششێکی زۆر له‌ ساڵی 1365دا له‌ زانکۆی ته‌ورێز به‌شی ده‌روون ناسی بالینی وه‌رگیرا. له‌ ساڵی 1366 دا کچکیان بوو کە ناوی«دیدار»یان بۆ ھه‌ڵبژارد.
ساڵی 1369 زانکۆی ته‌ورێزی ته‌واو کرد و گه‌ڕایه‌وه‌ بۆ سنه‌ و پاشان بۆ ماوه‌ی دوو ساڵ بوو به‌ سه‌رپه‌رشتی به‌شی «ره‌وانپزشکی» خه‌سته‌خانه‌ی ته‌وحید له‌ سنە.
له‌ ساڵی 1374 دا به‌ ھه‌وڵ و کۆششێکی فراوان خۆی گه‌یانده‌ وڵاتی «ئه‌ڵمان». له‌ ساڵی 1378دا چیمه‌ن و دیداریشی برد بۆ لای خۆی.
له‌ 26-7-1386دا له‌ ئه‌ڵمانه‌وه‌ به‌ ویزای ئێران گه‌ڕایه‌وه‌ بۆ ئێران. له‌ 27-7-1386دا گه‌یشته‌وه‌ مه‌ریوان.
له‌ رۆژی شه‌ممه 5-8-1386‌ کاتژمێری یازده‌ و نیوی سه‌رله‌به‌یانی رۆیشت بۆنوسینگه‌ی یه‌کیه‌تی نیشتمانی له‌ شاری مه‌ریوان.
پاش نیو کاتژمێر، ھه‌واڵی پێکرانی راگه‌یه‌نرا و له‌ کاتژمێری دوازدە و نیودا ته‌رمه‌که‌ی برا بۆ خه‌سته‌خانه‌ی تازه‌ و له‌ رۆژی سێ شه‌ممە 8-8-1386دا ته‌رمه‌که‌ی له‌ گۆرستانی داسێران له‌ نێوان دایه‌گه‌وره‌ و باوکیدا نێژرا.
گیانی پاکی به‌ به‌ھه‌شتی به‌رین شاد و به‌ر‌ بارانی ره‌حم و مێھره‌بانی خودای گه‌رە که‌وێ.

به‌ ناوی خوای گه‌وره‌

برای به‌ڕێز و خۆشه‌ویستم کاک مسته‌فا

پاش سڵاو و رێزی تایبه‌تی، له‌ خوای گه‌وره‌‌ داواکارم سه‌ربه‌رز و به‌خته‌ور بیت

1. برای شیرینم! هه‌روه‌ک مه‌علوومی جه‌نابته‌، به‌ درێژایی مێژوو زۆر و سته‌م و مل‌هوڕی، هه‌رچه‌ند بۆ‌ ماوه‌یه‌ک توانیویه‌تی به‌سه‌ر له‌ش‌دا ده‌سه‌ڵات په‌یدا بکا و زاڵ بێت، به‌ڵام هه‌رگیز نه‌یتوانیوه‌ له‌‌نێو دڵ و ده‌روونه‌کان‌دا جێگای خۆی بکاته‌وه‌ و به‌ خۆشی و ره‌زامه‌ندی‌یه‌وه‌، به‌‌میهره‌بانی‌یه‌وه‌ ده‌سه‌ڵات‌‌داری بکات.

2. هه‌روه‌ک جه‌نابیشت ئاگاداری، ئه‌و گه‌ڕکه‌ی ئێمه‌ گه‌ڕه‌کێکی تازه‌یه‌ و مزگه‌وتی نه‌بوو. پاش هه‌وڵ و کۆششێکی زۆر خه‌ڵکی گه‌ڕه‌که‌که‌ کۆ بوونه‌وه‌ و بڕیاران‌دا ده‌س بکه‌ن به‌ کردنه‌وه‌ی.

پێش هه‌مووشت هه‌ر له‌و کۆبوونه‌وه‌دا هه‌یئه‌ت ئومه‌نایان درووست کرد و هاتنه‌ سه‌ر ئه‌وه‌ ناوێکی بۆ بدۆزنه‌وه‌ بۆ درووس کردنی مور وشتی ره‌سمیات. هه‌ر که‌س ناوێکی پێشنیار کرد و له‌ کۆتایی‌دا چه‌ند ناوێک هه‌ڵبژیردرا و نووسرا و منداڵێکیان بانگ کرد تا یه‌کیان هه‌ڵگرێت. له‌و ناوانه‌دا ناوی (( سه‌عدی کوڕی ئه‌بی وه‌قاسی )) ( ر.خ ) تیا ده‌رچوو . هه‌موو الله‌اکبر یان کرد و دایان به‌ هه‌یئه‌ت ئومه‌نا بردیه‌ لای ئیمام جومعه‌. ئیمام جومعه‌ی خوالێخۆشبوو ده‌ڵآ: به‌ه‌به‌ه‌ ناوآ خۆشه‌ و پیرۆز بێت. به‌ڵام دوای حه‌وخوانی روسته‌م ره‌دکرایه‌وه‌ و چه‌ند ناوێکی دڵخوازی خۆیان پێشنیار کردبوو، به‌ کوردی و کورتی له‌م دوایه‌دا ناوی ئیمام حه‌سه‌نیان سه‌پاند. هه‌رچه‌ند که‌س پێی قایل نیه‌. ئه‌م پآ قایل نه‌بوونه‌ش له‌ به‌ر ئه‌وه‌ نیه‌ خوانه‌خواسته‌ ئیمام حه‌سه‌ن‌مان خۆش ناوآ، به‌ڵکوو له‌ به‌ر ئه‌وه‌یه‌ داسه‌پێنراوه‌ و ئیمام حه‌سه‌نی داسه‌پێنراویش که‌س خۆشی ناوآ. کورد وته‌نی (( دآ نه‌گه‌یی، دووکه‌ڵ‌گه‌یی )) ئه‌مه‌ ئه‌وه‌ڵی بآ خودا ره‌حم به‌ ئاخرمان بکات.

3. مه‌گه‌ر هه‌ر خودا خۆی بزانێت به‌ چه‌ندها گێره‌ و کێشه‌ و بگره‌ و به‌رده‌یه‌ک گه‌یشتوینه‌ته‌ ئێره‌. بڕوا بکه‌ زۆربه‌ی نوێژه‌کان به‌ قنگه‌ شه‌ر له‌‌مزگه‌وت هاتوینه‌ته‌ ده‌ره‌وه‌. نوێژه‌که‌یان لێکردوین به‌‌زه‌هری مار. به‌ راستی به‌ ده‌س خاوه‌ن قه‌رزه‌وه‌ دونیامان لێ بووه‌ته‌ چه‌رمه‌ چۆله‌که‌. زۆر خاوه‌ن قه‌رز بووه‌ هه‌زاران جنێوی داوه‌ به‌‌خودا و مزگه‌وت و نوێژ، هین وا هه‌بووه‌ ئه‌یوت قوفڵێک ئه‌ده‌م له‌ ده‌رگای مزگه‌وته‌که‌ تا پاره‌که‌م ئه‌ده‌نآ. ئیسته‌ش که‌ مزگه‌وته‌که‌مان نیوه‌ و ناته‌واوه‌، سآ ملوێن تمه‌ن قه‌رزارین. وه‌ک شاعیر ده‌ڵآ: ئه‌مانه‌ی وا ووتم شاهید خودایه‌ تنۆکێکه‌ له‌ به‌حری ئه‌و به‌ڵایه‌.

4. ئه‌مه‌ له‌ لایه‌که‌وه‌، له‌ لایه‌کی تریشه‌وه‌؛ مه‌لا وه‌ک شه‌نگه‌سووره‌ له‌ ده‌وری داوین و هه‌ریه‌ک به‌ گورز و گۆپاڵێکه‌وه‌ خۆی ئاماده‌‌کردووه‌. ئێمه‌ش وه‌ڵاممان بۆ ئه‌م مامۆستایانه‌ ئه‌وه‌ بووه‌ باسی قه‌رز و قۆڵه‌مان بۆ کردون و وتومانه‌ مامۆستاش ژیانی ده‌وآ و ئێمه‌ش پێمان هه‌ڵناسآ، به‌ڵام قسه‌ زۆره‌ و بیستن که‌م.

5. به‌ پێی هه‌واڵێک که‌ پێمان گه‌یشتووه‌، جه‌نابتان و فه‌رماندار و شۆرای روحانیه‌ت و من تبع ئه‌تانه‌وآ ئه‌م عه‌سره‌ یا شه‌و ته‌شریف بێنن بۆ مزگه‌وت و مامۆستایه‌ک دانێن. له‌م باره‌وه‌ پێم خۆشه‌ چه‌ن خاڵێک بخه‌مه‌ پێش چاوت:

یه‌که‌م:مه‌لا بۆ هه‌موو ئه‌و خه‌ڵکه‌یه‌ که‌واته‌؛ ئه‌بآ له‌‌ دانانی مه‌لادا هه‌موو یان زۆربه‌ی خه‌ڵک به‌شدار بن.

دووهه‌م: مه‌لا ژیانی ئه‌وآ ئێمه‌ش وه‌زعمان ئاوایه‌ که‌ باسم کرد، له‌وانیه‌ ئه‌و ماموستا بڵآ من تا ساڵێکی‌تر هیچم ناوآ. به‌ڵام شتی وا مه‌علووم نیه‌‌ و بۆ ئه‌وه‌ وا ئه‌کا خۆی بچه‌قێنێت.

سێهه‌م: ئه‌وه‌ی که‌ ئاشکرایه‌ ئه‌بآ مه‌سائیلی دینی له‌ کار و باری دونیایی باشتر و چاکتر گوێی پێ بدرێتآ، به‌ڵام به‌داخه‌وه‌ وا نیه‌ و له‌ ‌سفردایه‌. بۆ نموونه‌ ئه‌گه‌ر شتێکمان بشکآ یا خراپ بآ، یا خۆمان و ماڵ‌ و خێزانمان نه‌خۆش بکه‌وین، چه‌ندها وه‌ستا و دوکتور ئه‌گڕێن و ده‌س به‌ به‌رپشتێنی ئه‌م و ئه‌ودا ده‌که‌ین، وه‌ستا و دوکتورێکی چاکمان بۆ بدۆزێته‌وه‌. ده‌س به‌ هه‌زار ده‌رگاوه‌ ده‌نێین تا دڵنیا ده‌بین ئه‌م وه‌ستا یا ئه‌م دوکتوره‌ باشه‌ و به‌‌که‌ڵک دێت. نمونه‌یه‌کی‌تر وه‌ک خۆتان ئه‌زانن کاتێک له‌ دێ‌دا شوان ئه‌گیررێت هه‌موو دێ کۆ ده‌بنه‌وه‌ و یه‌کێکی زۆر چاک و لێ‌هاتو ئه‌دۆزنه‌وه‌ و هه‌ر یه‌ک شه‌رت و مه‌رجێکی بۆ دانه‌نێت به‌ هه‌زاران ئه‌گه‌ر و مه‌گه‌ر و گوریس ده‌یبه‌سنه‌وه‌ نه‌کا نه‌وتوانێت مه‌ڕه‌کانیان چاک بله‌وه‌ڕێنێت، تا شه‌رتی ‌ده‌په‌ڕێت هه‌ر چاوێکیان ئه‌بآ به‌ هه‌زار چاو چاودێری ده‌که‌ن، به‌ڵام به‌ داخه‌وه‌ له‌ مه‌لا گرتندا - که‌ له‌ راستیدا شوانی خۆمانه‌ - هه‌زاریه‌کی ئه‌وه‌ بایه‌خی پێناده‌ین. کوردوته‌نی(( مه‌یمون جوان بوو ئاوڵه‌شی گرت )). ئێمه‌ له‌ خۆمان‌دا گوێ ناده‌ین به‌ چاک و خراپی و لێهاتووی و لێنه‌هاتووی مامۆستا، ئیسته‌ ئه‌مه‌شمان بۆ زیاد بووه‌ به‌ بآ خواست و ویستی ئێمه‌ یه‌کێک دێنی و ئه‌ی‌سه‌پێنن به‌ سه‌رمان‌دا. وه‌ک وتراوه‌ به‌زۆر بمنێری بۆ مازو به‌‌دارا ناروانم، ئه‌بآ چۆن کار و باری دین و پاشه‌رۆژمان رێک و پێک بێت؟!

6. هه‌ر چه‌ند ئه‌زانم (( لقمان اموختن ترک ادب است )) به‌ڵام به‌ حوکمی ((وذکر فان الذکری تنفع المۆمنین))، عه‌رزی جه‌نابت ئه‌که‌م به‌ پێی ئه‌و شتانه‌ی که‌ ‌نووسیومه‌ داوات لێ ده‌که‌م له‌م به‌سه‌ر سه‌پاندن و گوناهه‌دا خۆت به‌شدار مه‌که‌. تا ئه‌توانیت ئامۆژگاریان بکه‌ ده‌س له‌م شێوه‌ داسه‌پاندنه‌ هه‌ڵگرن، چونکه‌ تاریخ روونی کردوه‌ته‌وه‌ ئه‌م شێوه‌ بآکه‌ڵکه‌ و سوودی نیه‌ و ئیسته‌ش له‌م بارانه‌وه‌ هه‌رچیان کردووه‌ جگه‌ له‌ زه‌ره‌ر هیچ قازانجی نه‌بووه‌.

7. وه‌ک کابرا ووتی: نازانین به‌ کلکی که‌ڵه‌شێره‌که‌ بڕوا بکه‌ین یا به‌ قه‌سه‌می حه‌زره‌تی عه‌باس؟! ئه‌و هه‌موو گیروگرفت و موشکیله‌ و روزه‌ردی و قه‌رزاری‌یه‌مان تووش بوو، بۆ یه‌کآ نه‌هات لێمان بپرسێ و ته‌ناننه‌ت دڵخۆشیه‌کمان بداته‌وه‌. ئیسته‌ ئێمه‌ چۆن بڕوا بکه‌ین له‌ به‌ر دڵسۆزیه‌ و ئێمه‌یان خۆش ده‌وێت؟! به‌راستی ئه‌م ،مه‌سه‌له‌ زۆر جێی تآبینی‌یه‌!!

8. کاکه‌ گیان هه‌رچه‌ند کاتت ده‌گرم، به‌ڵام بڕوات ببآ تنۆکێکه‌ له‌ به‌حری ده‌روونم.

ان ارید الا الاصلاح ما استطعت

والله من وارء القصد

25/12/77

ئه‌م نامه‌یه‌سه‌باره‌ت به‌ مزگه‌وتی ته‌رخاناوا یه‌ک نوسرا بۆ ئیمام جومعه‌ی مه‌ریوان جه‌نابی مامۆستا موسته‌فا شیرزادی

بوٌ ئیستگه‌ی کوردی کرماشان

بسم الله الرحمن الرحیم
فبشر عباد الذین یستمعون القول و یتبعون احسنه

ئیستگه‌ی به‌رز و به‌ڕێزی کوردی کرماشان:

سه‌ره‌تا له‌ قووڵایی دڵمه‌وه‌ سڵاوێکی گه‌رم و برایانه‌ پێشکه‌ش ئه‌که‌م به‌کاربه‌ده‌ستان و به‌رێوه‌به‌رانی ئه‌و ئیستگه‌یه‌.
له‌ دوای چه‌ندها ساڵ، یا باشتر بڵێم، چه‌ندها سه‌ده‌ کێشه‌ و کوێره‌وه‌ری و کڵۆڵی، موسڵمانانی جیهان و تلانه‌وه‌یان له‌ چاڵی ره‌شی پڕ له‌ زه‌لکاوی ئاژاوه‌ و دووبه‌ره‌کایه‌تی‌دا و سه‌رگه‌ردانی و سه‌رلێ‌شێواوی له‌ ده‌شت و بیابانی سامناکی ته‌فره‌قه‌دا.
به‌ پشتیوانی خوای گه‌وره‌، له‌ ناکاو له‌ ئاسۆی به‌رزی هیوا و ئاواتی گه‌لی موسڵمانه‌وه‌ هه‌تاوی پرشنگداری » شۆڕشی پیرۆزی ئیسلام(ی له‌ ئێراندا) هه‌ڵ‌هات، به‌ گه‌زه‌نگی بریسکه‌داری له‌ گه‌ڵ، سرووه‌ی شه‌مالی به‌ربه‌یانی ئازادی‌دا، شه‌وه‌زه‌نگی ته‌فره‌قه‌ و دووبه‌ره‌کی کرد به‌ رۆژی رووناک و ته‌م و مژی ره‌شی ئاژاوه‌ و ناخۆشی ره‌وانده‌وه‌.
شه‌مشه‌مه‌کوێره‌ی ئیستیعمار چاوی به‌م رۆژه‌ رووناکه‌دا هه‌ڵنه‌هات و، که‌وته‌ باڵه‌ته‌پیَ و پیلان‌گێڕان.
له‌ دڵی خۆیا ووتی: چۆن ئه‌بی موسڵمانان ــ که‌ چه‌ندها سه‌ده‌یه‌ بۆ خوێنی سه‌ری یه‌ک ئه‌گه‌ڕێن و چه‌قۆ له‌ یه‌ک ئه‌ساون ــ ئیسته‌ ده‌س‌که‌نه‌ مل یه‌کتر و هه‌موو ناکۆکی و شه‌ڕ و ئاژاوه‌ و دووبه‌ره‌کی‌یه‌ک، بنێنه‌ ئه‌ولاوه‌؟!
به‌ڵی به‌م شێوه‌ که‌وته‌ په‌ل کوتان و پیلان‌گێڕان، وه‌کوو کورد ئه‌ڵی: » دار پوازی له‌ خۆی نه‌بی ناقڵیشی « به‌م پییه‌ پوازی باشی خۆماڵی بۆ ناشی و، له‌ت له‌ت‌کراو هیوای مێژینه‌ی ئه‌م گه‌له‌ هه‌ژاره‌، به‌ بادراو، مافی هه‌موان ژێر پی خراو، به‌شی گشتی قوت دراو، خورا.
بۆ جارێکی‌تر هه‌وری ره‌شی ئاژاوه‌ و دووبه‌ره‌کی، ئاسمانی ساف و ساماڵی برایه‌تی و یه‌کیه‌تی و خۆشه‌ویستی داگرته‌وه‌، پرشنگی هه‌تاوی ئه‌و شۆڕشه‌ به‌ نرخ و بایه‌خداره‌ی داپۆشی و، هه‌موو گه‌ڕانه‌وه‌ بۆ شه‌وه‌زه‌نگی په‌رۆشی و خامۆشی.
موسڵمانان راچڵه‌کان و، که‌وتنه‌ ناو دوودڵیه‌وه‌ و، له‌ دڵی خۆیانا ووتیان:
بڵیی خه‌ومان دیبی و، هه‌رداڵغه‌ خه‌یاڵ بوبی؟!
شۆڕشی چی و شتی چی؟!! برایه‌تی؟! یه‌کیه‌تی؟! نه‌مانی ئاژاوه‌ و دووبه‌ره‌کایه‌تی؟!
به‌رابه‌ری؟! براده‌ری؟! نه‌..له‌وانه‌یه‌ به‌ هه‌ڵه‌دا چوبین، خه‌ومان دیوه‌ ئه‌گینا ئاو له‌ ئاو نه‌بزیوه‌.
ئه‌مه‌ له‌لایه‌که‌وه‌، له‌ لایه‌کی‌تریشه‌وه‌ که‌ رادیو ئه‌که‌یته‌وه‌، هه‌رایه‌، وتاردانه‌، خوتبه‌یه‌، ده‌نگی ئه‌ڵڵایه‌، باس چ باسه‌! باسی خاسه‌، باسی دینه‌، باسی ژینه‌! باسی ته‌فره‌قه‌ رابڕینه‌! باسی یه‌کیه‌تی و برایه‌تی! رێزگرتن له‌ که‌سایه‌تی! ئه‌مانه‌ و چه‌ندها درووشمی‌تر، ئه‌یڵێین و ئه‌یڵێینه‌وه‌ سه‌دجار پتر، » واعتصموا « گیری کردوۆه‌ ئه‌وه‌نده‌ ووتراوه‌ و ناویان بردوه‌.
له‌ ده‌ره‌وه‌ی وڵاتیش‌دا، خۆیشیان گه‌یاندۆته‌ ئه‌ویا، تا هێزی تیایه‌، فووی پیا ئه‌کا، ئه‌ڵی: هه‌موومان براین وه‌ک یه‌ک!! تورک و عه‌ره‌ب، فارس و کرود، بلوچ و تورکمه‌ن، لوڕ و له‌ک.
له‌ راستیشدا که‌س ناوێری فزه‌ بکا،‌ناوی له‌ حه‌ق و ماف ببا، حاکم شه‌رع تیربارانی ئه‌کا. لێره‌دا باسمان له‌ رادیۆیه‌، گوێم لێ‌نه‌بووه‌ به‌م دوو گوێیه‌، جاری باسی ئیمامانی سونی بکری! کاتی نه‌بی جنێویان پی بدا.
به‌ڵام ئه‌ی ئیمامانی خۆیان؟ مه‌گه‌ر هه‌ر رێ نه‌که‌وی بۆیان، ئه‌گینا هه‌ر باس باسی ئه‌وانه‌، به‌یانی، نیوه‌ڕۆ، عه‌سر، شه‌وانه‌، ئاهه‌نگ گێڕان بۆ له‌ دایک بوون، ماته‌م بۆ له‌ دنیا ده‌رچوون، حه‌فته‌ و چله‌ و، ساڵ‌رۆژی ماته‌م و ئاهه‌نگ، به‌ هه‌زار شێوه‌ و هه‌زار ره‌نگ، ساڵ دوازده‌ مانگه‌،‌دوازده‌ی تریش هێشتا که‌مه‌، بۆ ئه‌م ئاهه‌نگ و ماته‌مه‌.
به‌ڵام ئیمامانی سونی!...  ناویان به‌ری له‌ به‌ند تونی، که‌س نازانیَ که‌ی له‌ دایک بوون، که‌یش له‌ دنیا ده‌رچوون. نه‌ وانیه‌، ئه‌ی ئه‌و شیعارانه‌ چیه‌؟! » … شیعه‌ و سوننی فه‌رقی نیه‌.. به‌رابه‌ری و براده‌ریه‌ و… «!!    
به‌ راستی هێشتا له‌‌مانای شیعاره‌ تیَ نه‌گه‌یشتوم و نازانم یانیَ چی؟! تاویَ ئه‌ڵێم: بڵێی یانیَ‌جیاوازی له‌ نێواندا نیه‌! هه‌ر دوو وه‌ک یه‌ک خاوه‌ن حه‌ق و مافن! یا هه‌ردوویان موسڵمانن با ئیمانن! یا هه‌ردوو ره‌ش،‌ یا سپی، یا سوورن؟!
به‌ڵام کاتیَ سه‌ر هه‌ڵ‌ئه‌بڕم و سه‌یرێکی ئه‌م لاوئه‌ولای خۆم ئه‌که‌م و، گویَ له‌ رادیو ئه‌گرم و کتێبه‌ تازه‌ ده‌رچووه‌کان ئه‌خوێنمه‌وه‌ و، ده‌س ئه‌ده‌مه‌ روژنامه‌ و گۆڤاره‌کان و…و… له‌ هه‌موو ئه‌ومانایانه‌ی سه‌ره‌وه‌ په‌شیمان ئه‌بمه‌وه‌ و له‌ ناو ده‌ریای خه‌م و په‌ژاره‌دا نقوم ئه‌بم.
به‌ڵیَ لێره‌دا باسمان ته‌نیا رادیۆ بوو، بیرمان بۆ ئه‌م لا و ئه‌و لایش چوو، پاش بینین و بیستنی ئه‌م هه‌مووراسته‌‌قینانه‌، شه‌ویَ به‌ ئاواتی بیَ‌ئاکام و، هیوا په‌ژمرده‌ که‌مه‌وه‌. ده‌ستم دایه‌ پێچی رادیۆکه‌م و و ووتم: به‌ڵکوو ئه‌م مه‌ته‌ڵه‌م بۆ هه‌ڵ بیَ و، له‌ مانای ئه‌م درووشمه‌ که‌ جیهانی پڕ کردووه‌ و جیهانیانی که‌ڕ کردوه‌، تی بگه‌م.
به‌ڵیَ رادیۆم کرده‌وه‌ و به‌ ده‌نگێکی خۆش و زمانێکی پاراو ووتی: (( ئێره‌ ده‌نگی جمهوری ئیسلامی ئێرانه‌ له‌ کرماشانه‌وه‌، به‌رنامه‌ی ناوداره‌کان، به‌ پێنوسی مامۆستا سه‌ید تاهیری هاشمی )). وه‌ک گوڵ گه‌شامه‌وه‌ و هه‌موو ئه‌ندامی له‌شم بوو به‌ گوێ و پشویه‌کم پیا هاته‌وه‌ و ووتم: به‌خوا به‌رنامه‌یه‌کی جوان و رێک و پێکه‌. بآگومان ئیسته‌ مامۆستای نووسه‌ر باسی پیاوه‌ ناوداره‌کانی ئیسلام ئه‌کا و ناوی هه‌موویان ئه‌با، بآ ئه‌وه‌ی فه‌رقیَ بخا.
به‌ڵام ئاواته‌که‌م به‌ ته‌واوی ئاوا بوو.. هیوا په‌ژمورده‌که‌م به‌ سه‌ر و به‌ره‌وه‌ تیا چوو.. . به‌ڵیَ باس ده‌سی پیَ کرا، به‌ڵام له سه‌ر قه‌له‌وه‌ لێی درا، باس هه‌ر باسی عه‌لی‌یه‌! ئیتر هیچ که‌س ناوی نییه‌، له‌مه‌ زیاتر تۆ چیت ئه‌ویَ؟! (( شیعه‌ و سوونی فه‌رقی نییه‌!! )).
ووتم چش به‌ توون قه‌ی ناکا. پاشان ناو ئه‌وانیش ئه‌با، تا حه‌فته‌یه‌ دوو حه‌فته‌، زۆرتر درێژی پێدا، کتێبی دنیا نه‌ما لێی باس نه‌کا. به‌ڵێ باسی ئه‌و ته‌واو بوو، هه‌رچه‌ند له‌ سه‌ری چوو، چوو.
وه‌کوو ئه‌وه‌ڵ‌جار گویَ‌قوڵاخ بوومه‌وه‌، له‌ رادیۆ چوومه‌ پێشه‌وه‌، که‌چی سه‌یر ئه‌که‌م ئه‌م‌جاره‌یش ناویَ له‌ پێشه‌وای ئه‌هلی سوننه‌ت نه‌برا، هیچ باسێکیان لێوه‌ نه‌کرا. باس هاته‌وه‌ سه‌رباسی حه‌زره‌تی (( فاتیمه‌ )).
ووتم وادیاره‌ مامۆستا، به‌زه‌وی دێته‌ به‌مانه‌دا، چوون که‌س نیه‌ ناویان ببا!! نه‌له‌ مزگه‌وت و مه‌یدانا، نه‌ له‌ ته‌له‌وزوێن و رادیۆکانا، ناویان نابریَ و باسیان ناکریَ!! له‌ دڵ خۆما ووتم: باشه‌ خوا جه‌زات بداته‌وه‌ به‌ز نه‌بیَ تۆش به‌ خێری خۆت ناویان ئه‌به‌ی!!
به‌ڵێ به‌ڕێوه‌‌به‌رانی به‌ڕێز!
ره‌نگه‌ پاش خوێندنه‌وه‌ی ئه‌م ده‌رده‌دڵانه‌ هه‌مووتان به‌ یه‌ک‌ده‌نگ بڵێن: به‌ راستی ئه‌مه‌ (( ضد انقلاب )) و (( مفسد فی الارض ))ه‌ و ئه‌یه‌ویَ جیاوازی و ته‌فره‌قه‌ بخاته‌ به‌ین شێعه‌ و سوننی‌یه‌وه‌ ] ! [  ئه‌بێ دادگا ئه‌مه‌ بگریَ و له‌ دار بدریَ.
له‌ راستیدا ناهه‌قتان نییه‌! چوونکه‌ ئه‌و دروشمه‌ بیَ ناوه‌رۆکه‌ و له‌وه‌ زیاتر هه‌ڵناگرێ و پڕ به‌ پێسه‌که‌یه‌تی.
له‌ کۆتایی‌دا ئه‌ڵێم به‌ مامۆستای نووسه‌ر!
1. مامۆستا گیان! تۆ ئه‌وه‌نده‌ به‌ شه‌وق و زه‌وقه‌وه‌، له‌ باره‌ی (( حه‌زره تی عه‌لی و حه‌زره‌تی فاتیمه‌ )) و گه‌وره‌یی و تیَکۆشه‌ری‌یناوه‌، له‌ کتێبه‌کانی ئه‌هلی سوننه‌ته‌وه‌ ـ که‌ جێگای بڕوای هه‌موو سوننی‌یه‌کن ـ نه‌قڵ ئه‌که‌ی، داوات لێ ئه‌که‌ین ـ بۆ ئه‌وه‌ی مانای ئه‌و شعاره‌ به‌ باشی ده‌رکه‌ویَ بۆ ئه‌هلی سوننه‌ت ـ تۆزیَ له‌ باره‌ی گه‌وره‌یی (( حه‌زره‌تی ئه‌بوبه‌کر و عومه‌ر و عایشه‌یشه‌وه‌، له‌ کتێبه‌کانی ئه‌هلی ته‌شه‌یعیشه‌وه‌، نه‌قڵ بکه‌!
2. مامۆستای نووسه‌ر!ئایا ئه‌مانه‌ ناودار یا ئیسلام لین وا ناویان نابه‌ی؟! یا بۆ ئه‌وه‌ وا ئه‌که‌ی به‌ ته‌واوی (( شعاره‌که‌ )) بچه‌سپێنی؟!!
3. قوربان! ئه‌گه‌ر به‌رنامه‌که‌ت وا ناو نه‌نایه‌، پرسیاری دووهه‌ممان ئاراسته‌ نه‌ئه‌کردی؛ چونکه‌ وا قه‌رار بوو سونیش ئیسلام بێ و ناوداریشی هه‌بێ. هه‌رچه‌ند سه‌د ئه‌وه‌نده‌ی‌تر به‌و شێوه‌ ئه‌و شعاره‌ مانا که‌ن ئێمه‌ هه‌ر وا ئه‌زانین ئه‌وانه‌ش ئه‌هلی سوننتن و به‌ به‌ڕێز و گه‌وره‌یان ئه‌زانین، هه‌ر وه‌ک خۆت به‌ باشی و وردی به‌ڵگه‌کانت باس کرد. ئه‌وه‌نده‌ی هه‌یه‌ بۆیه‌ من ئه‌م ده‌رده‌ دڵانه‌م کرد، ئه‌زانم ئه‌م مه‌سه‌له‌ له‌ کوێوه‌ ئاو ئه‌خواته‌وه‌.
ئیتر به‌ هیوای هه‌ڵهاتنه‌وه‌ی هه‌تاوی پرشنگداری ئیسلامی راسته‌قینه‌، له‌ ئاسۆی هیوا و ئاواته‌وه‌.
تاکوو درووشمی یه‌کیه‌تی و برایه‌تی و به‌رابه‌ری راسته‌قینه‌ له‌‌سه‌ر لووتکه‌ی چیا به‌رزه‌کانی جیهان‌دا بشه‌کێته‌وه‌.
و ان ارید الا الاصلاح ما استطعت والله من وراء القصد
 کرماشان 15/11/1359 شاینی باسه‌ هه‌ر له‌و کاته‌دا ئه‌م نوسراوه‌م بۆ مامۆستا سید تاهیری هاشمی و مامۆستا ره‌بیعی نارد